καλοκαιρινό όνειρο

Δεν πηγαίνω σε μέρη μαγικά. Δεν παραθερίζω καν στις δημοφιλείς τοποθεσίες.
Μια τέτοια όμως εικόνα την έχω. Καθημερινά. Κι αυτό μου είναι απολύτως αρκετό.
Το καλοκαίρι αποζητώ ηρεμία, γαλήνη, ισορροπία και τα βρίσκω μόνο στον ήχο και στη θέα της θάλασσας.Τα κύματα να σκάνε στην αμμουδιά, τα χρώματα στον ορίζοντα να μεταβάλλονται μαγικά, η αλμύρα στη χείλη, η δροσιά…
Πηγαίνω στη θάλασσα πάντοτε απόγευμα και κάθομαι μέχρι να δύσει ο ήλιος. Διαβάζω, τεμπελιάζω, χαζεύω. Αδειάζω από σκέψεις, άγχη, ωράρια, υποχρεώσεις, τα πάντα.
Και λατρεύω τον ήχο της θάλασσας. Ακόμη κι όταν γύρω μου έχει κόσμο και φασαρία, έχω καταφέρει να αναπτύξω ένα μηχανισμό τέτοιο που μου επιτρέπει να ακούω μόνο τη θάλασσα. Όπως όταν κοιτάζω την αγάπη μου στα μάτια – όσος κόσμος κι αν είναι γύρω μας, εγώ βλέπω μόνο την αγάπη μου.