Μέσα Στη Φωτιά

Ο λιγνίτης πάει στην Ποταμιά

2009-09-04T10:16:00.002+03:00

Περιμέναμε η συνεδρίαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου της Δευτέρας 24/8 να καθησυχάσει τους φόβους μας σχετικά με την προοπτική εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων λιγνίτη της περιοχής Ποταμιάς Ελασσόνας. Κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν έγινε αλλά η ανησυχία μας μεγαλώνει και η ανάγκη για επαγρύπνηση γίνεται εντονότερη μετά τη συνεδρίαση.

Οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος μας διαβεβαίωσαν ότι παρά την γραπτή πρόταση της κυβέρνησης προς την αρμόδια επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τίποτα δεν πρόκειται να γίνει αν δεν εξασφαλιστεί η συναίνεση των τοπικών κοινωνιών. Προς επίρρωση μάλιστα των παραπάνω μας είπαν ότι η εγκυρότητα της διαβεβαίωσης διασφαλίζεται από το γεγονός ότι εκφράστηκε από τον αρμόδιο Υπουργό.

Οι Υπουργοί όμως έρχονται και παρέρχονται και εμείς έχουμε πικρή πείρα από το πόση βαρύτητα έχει η άποψη των τοπικών κοινωνιών όταν υπάρχουν ειλημμένες αποφάσεις. Θα υπενθυμίσουμε στους αγαπητούς συντοπίτες μας βουλευτές της Ν.Δ. ότι και στο ζήτημα της χρήσης pet-coke υπήρχε εκφρασμένη και καθολική αντίδραση των τοπικών κοινωνιών αλλά ουδόλως ίδρωσε το αυτί των τότε αρμόδιων Υπουργών κυρίων Σουφλιά και Σιούφα. Γιατί τώρα να πιστέψουμε ότι τους ενδιαφέρει η γνώμη των κοινωνιών; Δεν είμαστε ευκολόπιστοι.

Τις τοπικές κοινωνίες, τη διαβούλευση και τη δημοκρατία την θυμούνται και την επικαλούνται μόνο εκ του ασφαλούς και όταν πρόκειται να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη. Ακούσαμε για πολίτες ανά περιοχή που αποφασίζουν για τον τόπο τους. Είμαστε βέβαιοι ότι το επόμενο χρονικό διάστημα, τοπικοί παράγοντες, εκπρόσωποι συντεχνιακών συμφερόντων και «γεράκια» εταιρειών θα οργώσουν την περιοχή και θα κάνουν ό,τι περνά απ’ το χέρι τους ώ-στε να αντιστρέψουν τη γνώμη των τοπικών κοινωνιών. Οι πολιτικοί πρέπει να είναι υπεύθυνοι και όχι Πόντιοι Πιλάτοι. Θέματα όπως ο μεσοπρόθεσμος ενεργειακός σχεδιασμός δεν μπορεί να γίνονται αντικείμενο τοπικών δημοψηφισμάτων. Το ίδιο και θέματα που μπορεί να επηρεάσουν την ζωή και την υγεία ανθρώπων πολύ μακρύτερα από τον στενό γεωγραφικό χώρο μιας δραστηριότητας.

Η μέχρι τώρα πολιτική της διορισμένης από την κυβέρνηση καλοπληρωμένης διοίκησης της ΔΕΗ δεν προοιωνίζει τίποτα καλό. Η εμμονή της σε ανάπτυξη μονάδων λιθάνθρακα και λιγνίτη «δείχνει» με καθαρότητα τις προθέσεις και τις δικές της και της κυβέρνησης. Η οποιαδήποτε απόφαση για χρήση λιγνίτη, λιθάνθρακα ή όποιας άλλης πρώτης ύλης ανήκει εξ ολοκλήρου στην κυβέρνηση. Η επίκληση της κακιάς Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία μας αναγκάζει να χρησιμοποιήσουμε λιγνίτη είναι ψευδής και ύποπτη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση λέει το αυτονόητο: εφόσον χρησιμοποιείται λιγνίτη, δεν μπορείτε να τον δίνετε τζάμπα και αφορολόγητο στην Ανώνυμη Εταιρεία με τον διακριτικό τίτλο ΔΕΗ ΑΕ. Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει το δικαίωμα πρόσβασης στον παραπάνω πόρο με τις ίδιες προϋποθέσεις. Ούτε διατάσσει ούτε υπονοεί ότι είμαστε υποχρεωμένοι να εξορύξουμε και χρησιμοποιήσουμε λιγνίτη στην παραγωγή ενέργειας.

Εμείς εκφράζουμε προς όλες τις κατευθύνσεις την απόφασή μας να αντιδράσουμε σε κάθε προσπάθεια για εκμετάλλευση των λιγνιτικών κοιτασμάτων της περιοχής Ελασσόνας για παραγωγή ενέργειας. Φυσικά δεν είμαστε ούτε καταστροφολόγοι ούτε παράλογοι γραφικοί. Γνωρίζουμε τις επιτακτικές ανάγκες της χώρας σε ενέργεια. Γνωρίζουμε ότι οι φυσικοί πόροι πέρα από εμπόρευμα είναι εθνικός πλούτος. Γνωρίζουμε όμως ότι υπάρχουν καθαρότερες λύσεις στην παραγωγή ενέργειας όπως για παράδειγμα το φυσικό αέριο. Γνωρίζουμε επίσης ότι εάν εκπονηθεί ένα σοβαρό σχέδιο, μεγάλο μέρος των αναγκών μας μπορεί να καλυφθεί από τις Ανανεώσιμες πηγές.

Καλούμε όλους τους πολίτες του Νομού σε επαγρύπνηση με σκοπό να αποτραπεί μια δυσμενέστατη εξέλιξη που θα επηρεάσει τις ζωές όλων μας. Καλούμε τον Νομάρχη να πάψει να κρύβεται πίσω από διαβεβαιώσεις και να αναλάβει πρωτοβουλίες ενημέρωσης των πολιτών σχετικά με τις συνέπειες στην περιοχή από την εγκατάσταση μιας τέτοιας δραστηριότητας. Καλούμε τον πρόεδρο της ΤΕΔΚ και Δήμαρχο Λάρισας να σταματήσει να κρύβεται και να πάρει θέση σε ένα ζήτημα που αφορά άμεσα την πόλη της Λάρι-σας. Θυμίζουμε στους συμβούλους του αλλά και στον ίδιο ότι η περιοχή της Ποταμιάς εί-ναι κοιλάδα του Τιταρήσιου και ο Τιταρήσιος αποτελεί τον υδροδότη των γεωτρήσεων από όπου αντλείται το νερό που πίνουμε. Θυμίζουμε ότι τις συνέπειες από την εγκατάσταση της μονάδας εξόρυξης είναι πιο πιθανό να τις υποστεί η πόλη της Λάρισας παρά αυτή της Ελασσόνας. Τα προβλήματα δεν λύνονται με το να παριστάνουμε ότι δεν υπάρχουν.

Πολίτες σε Δράση

"Τελευταίο βγαίνει το χούι"

2009-09-04T10:08:00.003+03:00

Αντιγράφω από την ιστοσελίδα των "Πολιτών σε Δράση"

«Υπογράφτηκε από τον αρμόδιο Γ.Γ. του Υπουργείου Πολιτισμού η απόφαση αντικατάστασης του κ. Αθ. Τζαφάλια από τη θέση του προέδρου της επιστημονικής επιτροπής του Αρχαίου Θεάτρου της Λάρισας».

Συνεπέστατη αποδείχτηκε η απερχόμενη κυβέρνηση της Ν.Δ. σε σχέση με τον πολιτισμό. Ακολουθώντας τις πολιτικές που χάραξε ο ίδιος ο απερχόμενος πρωθυπουργός κατά την πρώτη θητεία στο υπουργείο πολιτισμού, το 2004, και δείχνοντας έμπρακτα τη σημασία που δίνει σε ανθρώπους και θητείες, έπαψε τον άνθρωπο ο οποίος συνέδεσε το όνομά του με το έργο της αποκάλυψης και αποκατάστασης του θεάτρου. Διάλεξε αυτή να είναι η πράξη εξόδου της, αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι, όπως λέει ο λαός μας, «τελευταίο βγαίνει το χούι».

Είναι φανερό ότι οι δημόσια εκφρασμένες θέσεις του κ. Τζαφάλια ενόχλησαν κάποιους στη Λάρισα και στο Υπουργείο. Είναι φανερό ότι μικρόψυχοι και με κομματικές παρωπίδες άνθρωποι που ελάχιστα ενδιαφέρονται για τον πολιτισμό και την ιστορική κληρονομιά του τόπου, ακολούθησαν την παλιά και προσφιλή τους τακτική της εκδικητικής καρατόμησης στην προσπάθειά τους να καλύψουν την ανικανότητα και την ακινησία τους επί τόσα χρόνια.

Τους πληροφορούμε ότι οι Λαρισαίοι πολίτες γνωρίζουν και σύντομα θα αποδώσουν με την ψήφο τους τις ευθύνες σε όσους τελμάτωσαν το έργο της αποκάλυψης, ανάδειξης και αποκατάστασης του Αρχαίου Θεάτρου.

Τους πληροφορούμε ότι το όραμά τους δεν είναι όραμά μας, οι αξίες τους δεν είναι αξίες μας. Πληροφορούμε τόσο τους εν Αθήναις διαβιούντες αρμόδιους αλλά και στους ντόπιους άτυπους συμβούλους τους ότι για κάποιους από εμάς η ιστορία της πόλης δεν γκρεμίζεται, δεν γίνεται τσιμεντοπλατεία, δεν γίνεται «περατζάδα» για καφεπότες. Τους πληροφορούμε ότι δεν ξέρουμε αν η «πόλη δεν κοιμάται ποτέ», οι πολίτες της όμως σίγουρα όχι. Θα δώσουμε κι εμείς, οι Πολίτες σε Δράση, μαζί με το λαό της πόλης τη μάχη της αποκάλυψης, αποκατάστασης και ανάδειξης του Αρχαίου Θεάτρου αλλά και άλλων παλαιότερων και νεότερων μνημείων της πόλης που αποτελούν κομμάτια της πλούσιας και ανεκτίμητης πολιτιστικής και ιστορικής μας κληρονομιάς.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΕΛ.ΑΣ. ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ

2008-12-18T21:30:00.003+02:00

«… Ενεργώντας από κοινού με άλλους συγκρότησες με άλλους δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα αποτελούμενη από περισσότερα των τριών ατόμων … με κοινό δόλο και κατόπιν συναπόφασης και σύμπραξης συγκρότησες με τους παραπάνω συγκατηγορούμενούς σου ομάδα προσώπων (οργάνωση), η οποία λειτουργούσε σε οργανωμένη βάση, νε κατανεμημένους ρόλους, με διαρκή λειτουργία προς τα έξω, που επεδίωκε την διάπραξη … εσύ, όσο και τα υπόλοιπα πρόσωπα της ομάδας, υποτάξατε την κατ’ ιδίαν βούλησή σας, στην βούληση της εγκληματικής οργάνωσης, συναποτελούσατε μια ενιαία μονάδα(μέλη της ομάδας που συσκεπτόσασταν και συναποφασίζατε τις πράξεις σας), … την οποία δεν σχηματίσατε περιστασιακά για την διάπραξη των κάτωθι αναφερόμενων παραβιάσεων σχετικές με τις εκρηκτικές ύλες, αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα, και η υποδομή σας ήταν τέτοιας έκτασης και δυναμικής, ώστε κατείχατε ποικίλα τεχνικά μέσα πάσης φύσεως με τα οποία παρεμβαλόσασταν στοςυ ασυρμάτους της Αστυνομίας …. με δυνατότητα της ομάδας σας να εναλάσσεται και να αντικαθιστά τα μέλη της χωρίς η ίδια να υφίσταται αλλαγή, αφού και μετά τη σύλληψη τόσο τη δική σου όσο και των συγκατηγορουμένων σου, αυτή (ομάδα) συνέχισε να δρα.»

Το παραπάνω είναι μέρος του κατηγορητηρίου μιας νέας και – κατά τα φαινόμενα – πολύ επικίνδυνης τρομοκρατικής οργάνωσης….

Είναι τεράστια η επιτυχία της Αστυνομίας το γεγονός ότι κατάφερε και συνέλαβε μέρος των στελεχών και μελών αυτής της - ιδιαίτερα επικίνδυνης επαναλαμβάνω – τρομοκρατικής οργάνωσης η οποία σχεδίαζε βίαιη ανατροπή του πολιτικού μας συστήματος. Επειδή έχουμε εμπιστοσύνη και στηρίζουμε τις ελπίδες μας στην ελληνική δικαιοσύνη και στις διωκτικές μας αρχές και επειδή δεν θα θέλαμε να επιφέρουμε ανεπανόρθωτη ζημιά στο εθνικό τους έργο μεσούσης της ανολοκλήρωτης έρευνας προς πλήρη εξάρθρωση και ολοσχερή εκρίζωση των μιασμάτων αυτών της κοινωνίας, δεν θα αποκαλύψουμε τα ονόματα των στυγερών εγκληματιών. Θα αρκεστούμε μόνο στην παράθεση της εις;αγωγής του πολυσέλιδου κατηγορητηρίου.

«Κατηγορείσαι ως υπαίτιος του ότι, στον παρακάτω τόπο και χρόνο, όντας ανηλικος, αφού γεννήθηκες την 23.10.1993 ενεργώντας από κοινού με τους συγκατηγορούμενούς σου….»

Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες από ασφαλείς πηγές, η ΕΛ.ΑΣ. πρόκειται τις επόμενες ημέρες να προβεί σε αθρόες συλλήψεις κάνοντας επιδρομές σε Νημιαγωγεία και Βρεφικούς σταθμούς της πόλεως. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η αστυνομία προγραμματίζει αυτές τις επιχειρήσεις για το χρονικό διάστημα αμέσως μετά τις γιορτές των Χριστουγένων και της Πρωτοχρονίας (εκεί, γύρω στ' Αη Γιαννιού) γαι δύο λόγους: 1ον διότι ως γνωστόν τα νηπιαγωγεία είναι κλειστά αυτό το χρονικό διάστημα και 2ον υπήρξε προσωπική παρέμβαση του Δημάρχου Λαρισαίων κ. Τζανακούλη και του προέδρου του Εμπορικού Συλλόγου κ. Τζίκα, να αφαιθεί η αγορά να λειτουργήσει και να μη διαταραχθεί το καλό κλίμα, καθότι τα σκασμένα αυτά είναι άριστοι καταναλωτές δώρων και ρούχων τις περιόδους των εορτών.

Η ΑΛΛΗ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ

2008-12-17T12:17:00.000+02:00

Είμαι αγανακτισμένος με όλους εσάς που επιτρέπεται σε νεκροθάφτες πολιτικάντηδες και όψιμους κοκκινοφασίστες να βαφτίζουν «σωματέμπορους» τα παιδία σας που μπορεί να μην ξέρουν ακόμα πως, αλλά ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ. Που μπορεί να λαθεύουν στον τρόπο, αλλά ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ, μπορεί να χάνουν το δρόμο τους αλλά ΕΙΝΑΙ στο ΔΡΟΜΟ.

Σε αντίθεση μ’ εσάς, τους κοιμισμένους και βολεμένους στην αποχαύνωση του μισθού, του πελάτη, της μεσημεριάτικης τηλοψίας, της δόσης για το 4Χ4, της προοπτικής ενός σαββατοκύριακου στα ιν κλαμπάκια ώστε να δώσετε στην απύθμενη μιζέρια σας μια δόση ψεύτικης γκλαμουριάς.

Είμαι αγανακτισμένος με τους ταγούς σας και τα κομματικά σας κονκλάβια, που αντί να τραβάνε το αυτί και να κόβουν το χέρι των ΜΠΑΤΣΩΝ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ, αυτοί κάνουν κομματικό ταμείο με δημοσκοπήσεις και γκάλοπ.

Είμαι αγανακτισμένος που οι δάσκαλοι, της νεολαίας νταντάδες, πριμοδοτούν την κοινωνική απάθεια, τον αριβισμό, τον άκρατο ανταγωνισμό, την ισοπέδωση και φιμώνουν τη συνείδηση, τη φωνή, την αντίθεση, τη δημιουργία, τη διαφορετικότητα.

Είμαι αγανακτισμένος με τα στρογγυλέματα, τους συμψηφισμούς, τα φίλτρα, τους «δήθεν», τους απατεώνες, τους εγκάθετους, τις βδέλες…

Είμαι αγανακτισμένος με τους μανιακούς αγανακτισμένους και βολεμένους μικροαστούς που αντί να αγκαλιάσουν και προστατέψουν τη φλόγα των νιάτων, ρίχνουν πυροσβεστικά σε σπιρτόξυλα…

Αγανακτήστε!

Με τα ΜΑΤ που χτυπάνε άγρια και καθημερινά . Με ΟΛΟΥΣ τους πολιτικούς της βουλής που ΔΕΝ τολμούν να ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΟΜΕΣ ΤΗΣ.

Αγανακτήστε!

Με τις τράπεζες που με την ανοχή της πολιτείας, σας κλέβουν καθημερινά, μέρα μεσημέρι και νόμιμα.

Αγανακτήστε!

Με τις μεγαλοεταιρείες που κάνουν πάρτι με το πορτοφόλι και τον ιδρώτα σας!

Αγανακτήστε με όλους αυτούς και όλα αυτά που πρέπει.

Προστατέψτε τη φλόγα που τα ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΠΑΙΔΙΑ ανάβουν. Αγκαλιάστε τα, μην τα πατρονάρετε.
Ακούστε τα, μην τα χτυπάτε.
Συζητήστε μαζί τους, μάθετε από αυτά.
Θα βρουν το δρόμο τους.
Αυτόν που εσείς έχετε χάσει προ πολλού στις θήκες με τις πιστωτικές σας.

Η ζωή είναι δική τους

Η ζωή είναι αυτά

Εσείς είστε παρελθόν!

Μανιφέστο

2008-12-15T22:56:00.001+02:00

Το βρήκα ΑΡΙΣΤΟ και γι' αυτό το αναδημοσιεύω:

Την τελευταία εβδομάδα η μαθητιώσα νεολαία βρίσκεται στους δρόμους. Την τελευταία εβδομάδα για τα κακώς κείμενα της κοινωνίας μας ξελασπώνουν τα παιδιά μας. Τώρα έρχεται η δική μας ώρα. Από εδώ και πέρα αρχίζει αυτή η ανένδοτη αλληλουχία γεγονότων, που βάζει εμάς να γράφουμε ιστορία. Από εδώ και πέρα αρχίζουμε όλοι να παίρνουμε τα πράγματα στα χέρια μας με σκοπό να αλλάξουμε τις ζωές μας.

Δεν υπάρχουν έτοιμες συνταγές σε αυτά που από εδώ και πέρα κάνουμε. Υπάρχει μόνο η φαντασία και η διάθεση να αλλάξουμε τα πράγματα προς το καλύτερο και το δικαιότερο. Ούτε υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές σε αυτά που από εδώ και πέρα κάνουμε. Γι’ αυτό σπάμε ηλίθιους διαχωρισμούς σε αριστερούς και δεξιούς, αφήνουμε πίσω κομματικές ταυτότητες και γραμμές, πετάμε στα σκουπίδια ό,τι μας μπλοκάρει, σκεφτόμαστε ελεύθερα, λειτουργούμε συλλογικά και αλληλέγγυα.

Κάνουμε από τα πιο απλά, όπως :

Πιάνουμε κουβέντα με όλους για όλα, όχι τα συνηθισμένα αλλά αυτά που μας βασανίζουν.

Γράφουμε μόνοι μας ή με άλλους ένα φλογερό κείμενο, το βγάζουμε φωτοτυπίες και το μοιράζουμε στον κόσμο.

Παίρνουμε με τους φίλους μας φύλλα ταπετσαρίας, γράφουμε σε αυτά συνθήματα που μας αρέσουν όπως “όλοι στους δρόμους”, “κάντε συνελεύσεις παντού” και τα κολλάμε σε όλα τα λεωφορεία. Το μήνυμά μας να φτάσει σε όλη την πόλη.

Κάνουμε αυθόρμητες εκδηλώσεις στους δρόμους της πόλης, ό,τι γουστάρει και αγαπά ο καθένας.

Πηγαίνουμε στις καταλήψεις των μαθητών, κουβεντιάζουμε με τα παιδιά, ακούμε αυτά που έχουν να μας πουν, τα στηρίζουμε ψυχολογικά.

Συμμετέχουμε σε εκδηλώσεις, πορείες, διαδηλώσεις, συνελεύσεις.

Δεν καθόμαστε μόνοι σπίτι μας. Η σύναξη κάτω του ενός ατόμου τιμωρείται με απουσία από την ιστορία. Έχει ωραίο Ήλιο και ωραίους Ανθρώπους έξω.

Μέχρι τα λίγο πιο πολύπλοκα, όπως :

Όσοι συμμετέχουμε σε κινήματα πόλης και συλλόγους καλούμε σε τοπική πορεία και μετά λαϊκή συνέλευση. Αν μπορούμε, καταλαμβάνουμε κάποιο δημόσιο χώρο και τον κάνουμε σπίτι μας, καλώντας εκεί τοπικές συνελεύσεις. Στις συνελεύσεις συζητάμε αρχικά ό,τι μας βασανίζει, από το πιο απλό ως το πιο σύνθετο και μετά προτείνουμε και συζητάμε λύσεις. Μεταξύ μας την ξύλινη γλώσσα των πολιτικών την αφήνουμε στους πολιτικούς.

Όσοι συμμετέχουμε σε σωματεία εργαζομένων σπάμε επειγόντως ό,τι έχει μπλοκάρει τη δράση τους ως τώρα. Περνάμε ψηφίσματα, καλούμε τους εργαζομένους για συμμετοχή στις πορείες και στις συνελεύσεις μας, ενισχύουμε τις δημοκρατικές διαδικασίες, συντονιζόμαστε με άλλα σωματεία, καλούμε σε απεργία. Ξεπερνάμε χωρίς πολλά πολλά τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, πρωτοβάθμιες ή δευτεροβάθμιες, αν είναι διεφθαρμένες και εμποδίζουν σε όλα αυτά.

Όσοι συμμετέχουμε σε κόμματα ή σε αρτηριοσκληρωμένες καταστάσεις δεν υπακούμε σε γραμμές. Η δική μας άποψη για τα πράγματα έχει μεγαλύτερη αξία από αυτή της γραμμής. Όπως και η άποψη του διπλανού. Η αλήθεια της γραμμής δεν καλύπτει την αλήθεια κάθε ανθρώπου. Η αλήθεια κάθε ανθρώπου όμως αλλάζει την πραγματικότητα. Και αυτό γίνεται εδώ και τώρα.

Μην κοιτάτε αποσβολωμένοι όσοι διαβάσατε το κείμενο. Αυτά όλα και άπειρα άλλα ήδη συμβαίνουν. Απλώς έτυχε και δεν το πήρατε χαμπάρι.

Προς τους δημοσιογράφους : Να χαρείτε, σταματήστε να βιντεοσκοπείτε ή να μεταδίδετε τα δάχτυλο αντί για το φεγγάρι. Εντάξει, ακούσαμε εκατομύρια φορές για τα 250 καταστήματα που έπαθαν ζημιές. Για τη νεολαία όμως, για την κοινωνία και τα προβλήματά της δεν ακούσαμε τίποτα. Τι νομίζετε ότι όλοι αυτοί που γεμίζουν τις διαδηλώσεις, τις συνελεύσεις κτλ είναι βαλτοί? Έχετε καταντήσει πια γραφικοί. Όσο και να θέλετε, ο κόσμος πλέον για πρώτη φορά συζητάει και κατεβαίνει στους δρόμους για άλλα πράγματα από αυτά που του μεταδίδετε. Συνεχίστε αυτή τη χαζή κωμωδία. Αυτή τη φορά θα την παίζετε χωρίς θεατές.

Προς τους καλλιτέχνες : Καιρός να βγείτε στους δρόμους. Δεν γίνατε αυτό που γίνατε, για να εκτελείτε μπροστά σε κλειστά μάτια/ώτα. Γεμίστε την πόλη με δρώμενα. Πάτε στις συνελεύσεις και προτείνετε θεατρικές παραστάσεις, μουσικές εκδηλώσεις, καλλιτεχνικά δρώμενα και θα δείτε ανταπόκριση. Κατεβείτε στις διαδηλώσεις με δρώμενα. Τι ακριβώς περιμένετε, για να σταματήσετε τον εκφυλισμό στον οποίο έχει φτάσει η τέχνη σήμερα?

Προς τους ανθρώπους του πνεύματος : Εδώ δύσκολα τα πράγματα. Εσάς σας έχει βαρέσει τόσο η μαλακία τα τελευταία χρόνια, που σημερά έχετε φτάσει στο σημείο να αναμασάτε την προπαγάνδα των καναλιών, που μεταδίδει το κράτος. “Όχι άλλη Βία”, “Βάνδαλοι”, “γνωστοί - άγνωστοι”, “τα παιδιά σήμερα δεν έχουν καλή ανατροφή”. Ξυπνήστε από τον λήθαργο, στον οποίο έχετε περιπέσει και ως γερασμένα μυαλά που είστε ενωθείτε και εσείς με τον κόσμο και κάντε ένα ελάχιστο κάτι. Η πνευματική “πρωτοπορία” αυτής της κοινωνίας είστε αναντίστοιχη της εποχής και αυτό είναι η χειρότερη βρισιά για εσάς.

Προς τους πολιτικούς : Αφού δεν υπάρχετε, που δεν υπάρχετε, δεν πάτε σπίτια σας? Στις τελευταίες εκλογές υπήρχε ένα μπλουζάκι που έλεγε “ψήφο σε κανένα πούστη, μπουρδέλο τα κάνω και μόνος μου”.

Προς τους “καπιτάλες” : Μμμ, κάτι μου λέει ότι τελικά εσείς παίρνετε όλες τις αποφάσεις άρα εσείς είστε και το πρόβλημα. Φροντίστε να συνηθίσετε αυτούς τους καιρούς που ζούμε σε μία άλλη ποιότητα δημοκρατίας. Κάτι τρίζει? Μην φοβάστε, μάλλον είναι το έδαφος κάτω από τα πόδια σας.

Πολιορκούμεθα λοιπόν

2008-12-10T18:06:00.003+02:00

Πολιορκούμεθα λοιπόν
Πολιορκούμεθα από ποιον
Από σένα κι από μένα απ' τον τάδε απ' τον δείνα
Πολιορκούμεθα στενά
Από σύνορα, τελωνεία, ελέγχους διαβατηρίων, την ιντερπόλ, τη στρατιωτική αστυνομία, τα τανκς, τη ρητορεία, τη βλακεία,
Απ' τα παράσημα, τις στολές, τους εκφωνηθέντας λόγους
Τις υποσχέσεις, τις ψευτιές, την κουτοπονηριά
Τη δήθεν αγανάχτηση των ιθυνόντων, την υποκρισία
Την τηλεόραση, τη ραδιοφωνία, τα σαπούνια, τ' απορρυπαντικά
Τις διαφημίσεις, τον τουρισμό, τα οργανωμένα ταξίδια, τις κρουαζιέρες
Τις γκαζιέρες, τα ψυγεία, τις κατασκηνώσεις, τους προσκόπους,
Τ' άρθρα για την Εκπαίδευση, την πολυκοσμία, τη σκόνη, τις ποιητικές
συλλογές
Την έλλειψη ύδατος, τα λιπάσματα, τα νεύρα, την κακή χώνεψη, τη φαλάκρα,
Τους εφοπλιστές, το ποδόσφαιρο, τα λεωφορεία, την ακρίβεια, τις παθήσεις της σπονδυλικής στήλης, τη γραφειοκρατεία, την καθυστέρηση, τις διαβεβαιώσεις
Τις κριτικές, την εκκλησία, τα βασανιστήρια, τους καιροσκόπους,
Την υποψία, τους κατατρεγμούς, το φόβο, τη θρασύτητα, τους διαγωνισμούς καλλονής, την έλλειψη χρημάτων, την έλλειψη δικαιωμάτων,
Πολιορκούμεθα από τους βάναυσους
Τους άναρθρους, από τις μαύρες σκέψεις μας, από τον εαυτό μας
Κι απ' ό,τι άλλο βάλει ο νους μας πολιορκούμεθα στενά.

Νανος Βαλαωρίτης (περ. "Σήμα" , τ. 2 (14), 1 Δεκ. 1976)

Της Ωραίας Ελένης... (άλλη φορά να μην χάνεις τους κωδικοί σου)

ΑΘΩΟΙ ;;;

2008-12-08T08:25:00.002+02:00

Δεν γνώρισε πόλεμο αντίσταση, εμφύλιους, εξορίες και διώξεις. Δεν έζησε δέντρα που ψηφίζουν, Λαμπράκηδες, Κυπριακά. Διάβασε μόνο για τη χούντα και το Πολυτεχνείο. Δεν έμαθε την Δεξιά για να μην ξεχάσει τι αυτή σημαίνει. Έμαθε τον σοσιαλισμό από τον Γιώργο και τη Μιλένα, τον κομμουνισμό από την Αλέκα και την ρήξη απ’ τον Αλέξη. Άκουσε για τον λαό να του μιλάει ο Καρατζαφέρης κι ο Άδωνις
Η παιδεία γι’ αυτόν ταυτίζεται με σχολειά που προετοιμάζουν την είσοδο στα …φροντιστήρια και με πανεπιστήμια, προθάλαμους αγράμματης ανεργίας. Η ζωή ισοδυναμεί με την ύπαρξη και οι αγωνίες με τις καινούργιες γεύσεις καφέ στα starbucks, τη νέα έκδοση των windows, το γαμάτο κινητό.
Η επανάσταση είναι το linux και το Open Office. Η αλλαγή, ο Obama και η κριτική η Λαμπίρη.
Ζει με τα λεφτά του μπαμπά, αλλοτριωμένος από κούνια ή ζει σαν wannabe στις παρυφές του πλούτου.

Ξέρει από ένστικτο ότι κάτι πρέπει ν’ αλλάξει. Η δύναμη της νιότης του, του ψιθυρίζει κάθε βράδυ στ’ αυτί ότι «κάτι» δεν είναι όπως πρέπει. Θυμώνει, οργίζεται, ασφυκτιά στα όρια της κοινωνίας. Κι αναζητά διεξόδους για την οργή και το θυμό του στα γήπεδα, εντάσσεται σε ομάδες με κώδικες ντυσίματος και κομμωτικής. Ξεσπά την αγανάκτηση στους οπαδούς της άλλης ομάδας, στα φρικιά, στους emo, στα κάγκουρα… και πάνω απ’ όλα στους μπάτσους. Γιατί αυτοί είναι «εκεί» υπερασπιζόμενοι το σάπιο, το άδικο, το λάθος, το ψεύτικο. Τραγικά και με απίστευτη ειρωνία, οι γονείς του τον σπρώχνουν να γίνει «μπάτσος» για να εξασφαλίσει το ψωμί και το μέλλον του και καταλήγει να τιμωρεί με περισσότερη βαναυσότητα αυτούς που τον «βρίζουν» επειδή έγινε αυτό που μισούσε.

Ύστερα, έρχονται οι ζαρντινιέρες, οι σφαίρες που «φεύγουν» μόνες τους απ’ τα περίστροφα, οι εξοστρακισμοί, η ατιμωρησία.. κι μπάτσος αισθάνεται παντοδύναμος και άτρωτος απέναντι στον «εχθρό», τον «αντίπαλο» και το μίσος βαθαίνει κι η οργή ξεχειλίζει και πέφτει πάνω σε «αθώους» πολίτες και τις περιουσίες τους.
Αθώοι; Δεν υπάρχουν αθώοι σ’ αυτόν τον πόλεμο. Δεν υπάρχουν περιουσίες σε περίοδο πολέμου.

Ύστερα βγαίνουν τα κοράκια της τηλεόρασης και οπλίζουν κι άλλα χέρια με ΜΑΛΑΚΙΕΣ του στυλ: «Αδικαιολόγητος ο φόνος γιατί ήταν παιδί από καλή οικογένεια». Λες και θα μπορούσε ΑΥΤΟΣ ο φόνος να ήταν δικαιολογημένος αν το παιδί φορούσε κουκούλα ή ήταν γιος Αλβανού ή οικοδόμου ή άνεργου… Λες και μπορεί να υπάρχει δικαιολογία για τον φόνο ενός παιδιού…
Αθώοι; Ποιοι μπορεί να είναι αθώοι σ’ αυτόν τον ακήρυχτο πόλεμο; ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΘΩΟΙ, αγαπητοί συμπολίτες;

Έχουν τα ραδικοβλάσταρα IQ ;

2008-10-05T21:03:00.006+03:00

Συγνώμη αν σας έσκιαξα αλλά δεν βρήκα φωτογραφία του Γιαννούλα

Είδηση Πρώτη

Σε άρθρο του στην εφημερίδα «Ελευθερία» της Παρασκευής 3 Οκτωβρίου ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Λαρισαίων, Κώστας Γιαννούλας, …απολογούμενος επί της διαδικασίας απολογισμού του Δήμου και απαντώντας σε επιστολή του Στέλιου Χλωρού με την οποία ο τελευταίος καυτηρίαζε την απουσία των φορέων από την διαδικασία, αντιλέγει ότι οι φορείς ήταν παρόντες. Προς απόδειξη τούτου επικαλείται τόσο την παρουσία του κ. Χλωρού (είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΜΚΟ «Δρυάς») αλλά και την ανάρτηση πανό από ομάδα πολιτών μελών του συλλόγου «Πολίτες σε Δράση» κατά τη διάρκεια της εισήγησης του Δημάρχου Λαρισαίων κ. Τζανακούλη.

Λέει ο κ. Γιαννούλας ότι, όπως προβλέπεται, μίλησε πρώτα ο Δήμαρχος, μετά οι επικεφαλείς των τριών παρατάξεων της Αντιπολίτευσης, ύστερα δευτερολόγησε ο Δήμαρχος και στο τέλος δόθηκε ο λόγος σε Δημοτικούς Συμβούλους και φορείς της πόλης. Σωστά ως εδώ.

Ο κ. Γιαννούλης γνωρίζει πολύ καλά ότι όσοι ομιλούν σε «απουσία φορέων» δεν αναφέρονται στην φυσική τους παρουσία αλλά στην δυνατότητα που τους δόθηκε να εκφράσουν απόψεις ή κρίσεις σε όσα ειπώθηκαν ή δεν ειπώθηκαν από την Δημοτική Αρχή. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους: Η απολογιστική συνεδρίαση ξεκίνησε γύρω στις οχτώ το βράδυ και ο Δήμαρχος τέλειωσε την δευτερολογία του αρκετά λεπτά μετά τις 11. Ο λόγος δόθηκε στους φορείς λίγο πριν τα μεσάνυχτα όταν στην ουσία η αίθουσα είχε αδειάσει από τους μπαϊλντισμένους πολίτες που είχαν αναγκαστεί να ακούνε επί τρίωρο όσους έτσι κι αλλιώς έχουν συζητήσει τα ίδια θέματα μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Πολίτες; Μάλλον υπαλλήλους του Δήμου που είχαν αναγκαστεί να συμμετέχουν…

Με τέτοιες διαδικασίες που στην ουσία αποκλείουν τους πολίτες από τα όσα συμβαίνουν στο Δήμο, του χρόνου, τον επόμενο απολογισμό, ας τον κάνουν στο κυλικείο του Δημαρχείου ή στο σαλόνι του Δημάρχου. Έτσι κι αλλιώς μεταξύ τους τα λένε, τρεις κι ο κούκος θα είναι…

Το κατανόησε, λοιπόν, το πρόβλημα ο κ. Γιαννούλας ή θα χρειαστεί να το ζωγραφίσουμε;

Είδηση Δεύτερη

Στην καθιερωμένη παρωδία των βραβείων Νόμπελ, η οποία μετατράπηκε σε γιορτή της απίθανης έρευνας, απονεμήθηκε μεταξύ των άλλων και Νόμπελ στον Τοσιγιούκι Νακαγκάκι, ο οποίος απέδειξε ότι μια αμοιβάδα έχει αρκετή εξυπνάδα ώστε να βρίσκει την πιο σύντομη οδό ανάμεσα σε δύο σημεία ενός λαβυρίνθου!

Ήρθε πάλι η ώρα του ΠΑΣΟΚ...

2008-09-17T14:12:00.005+03:00

Δεν συνηθίζω να αναδημοσιεύω κείμενα άλλων αλλά, αυτή τη φορά, αξίζει.

Αναφέρομαι στον σημερινό Ναυτίλο του Στάθη από την Ελευθεροτυπία.

Κάντε τον κόπο και διαβάστε τον. Απολαυστικός και μεστός. Τίποτα λιγότερο..
Προ καιρού (όπως θυμήθηκε και ο κ. Μάρκος Μουζάκης στο «ΠΑΡΟΝ» της περασμένης Κυριακής) ο κ. Θοδωρής Ρουσόπουλος συνέφαγε με μεγαλοεργολαβοεκδότη -τον κ. Μπόμπολα θαρρώ- ο οποίος δεν έφαγε τον Θόδωρο σε εκείνο το γεύμα...

...Τον σιγοτρώει τώρα! Χωρίς μάλιστα να έχει τότε υποσχεθεί ο μεγαλοεργολαβοεκδότης στον «Κανέναν» ότι αυτόν θα «τον φάει τελευταίον» -τι σύμπτωσις!- τώρα ο κ. Καραμανλής στα γκάλοπ έρχεται πίσω απ' τον «Κανέναν»...

Βεβαίως ο κ. Ρουσόπουλος στο γεύμα εκείνο πήγε ως πρόμαχος του πνεύματος (θεός συγχωρέστο) που εμφορούσε τον νόμο περί «Βασικού Μετόχου». Ω γιες! Οχι, το γεύμα δεν έγινε στου «Μπαϊρακτάρη» - αυτές οι πλάκες τέλειωσαν. Οι άνθρωποι είναι γυμνοί κάτω απ' τα μπλακ τάι τους, θεόγυμνοι...

Γκάλοπ ημέρας!

Πώς λέμε αυγό ημέρας!

Ρωτάς κάποιον δυστυχή γύρω στις 9 το πρωί για τον «καταλληλότερο»! Πες ότι δεν σε στέλνει στον διάολο -διότι αν στις 9 το πρωί βόσκει, μάλλον άνεργος τυγχάνει και μασουλάει κατά μόνας τα νύχια του και τα σεκλέτια του - πες λοιπόν

ότι δεν σε στέλνει στον διάολο, αλλά σου απαντάει.

Παίρνεις την απάντηση, την κρεμάς στον σκοτεινό θάλαμο να μη σου καεί,την εμφανίζεις

κι ώς τις 7.00 το απογευματάκι την επεξεργάζεσαι ώστε να 'σαι έτοιμος να την παρουσιάσεις στα δελτία των 8.00!

Γκάλοπ περιωπής δηλαδή 9 π.μ.-7 μ.μ., ρωτήστε απαντήστε (κι ο ίδιος άμα λάχει), τελειώσατε!

Σκάει μετά το γκάλοπ στις οθόνες

και παθαίνει τέτοιο πανικό τέτοια που 'ναι η κυβέρνηση ώστε να παραιτηθεί η απαραίτητη έως εκείνην τη στιγμή, κυρία Ζαχαρέα!

(Καθ' ότι στο μεταξύ, τίποτα από όσα «φεμινιστικά» είχε έως τώρα επικαλεσθεί για τα δικαιώματά της στην εργασία η σύζυγος του Εκπροσώπου, είχε κατά τι αλλάξει! Συνεπώς ή όσα είχε επικαλεσθεί δεν έστεκαν και ούτω πώς παραιτήθηκε, ή έστεκαν και κακώς τα πρόδωσε παραιτούμενη.

Αλλά όλα αυτά είναι μια άλλη ιστορία. Ιστορία υποκρισίας βεβαίως, αλλά άλλη)...

Ας επιστρέψουμε στο γκάλοπ.

Με το που σκάει λοιπόν στις οθόνες το πρώτο γκάλοπ στο οποίο ο κ. Καραμανλής δεν υπερέχει, πέφτει

τέτοιος πανικός στην κυβέρνηση

τέτοια που 'ναι

που ούτε ο γιος της μάνας τού φευγάλα ένοιωσε ποτέ! Τέτοιος κυβερνητικός πανικός θα μπορούσε να 'χει πανικοβάλει και τη χώρα, αν τους παίρναμε στα σοβαρά. Στα «σοβαρά» φαίνεται να τους παίρνουν μόνο τα ΜΜΕ

που είναι μέσα στην τρελή χαρά όταν βλέπουν τόσο βούτυρο να απλώνεται με τέτοια ευκολία στο ψωμί τους. Κι αρχίζει η παρέλαση των καραγκιόζηδων.

«Το γκάλοπ είναι καμπάνα για την κυβέρνηση» δηλώνει ο πρώτος κυβερνητικός βουλευτής που του χώνουν ένα μαρκούτσι μπροστά στη μύτη. Καμπάνα βατοπεδινή εννοεί ο ερίφης, αλλά δεν το λέει

επιφυλάσσεται να τοποθετηθεί εκ νέου, όταν το έθνος κινδυνεύσει περισσότερο!

Κι αρχίζουν τα απίστευτα!

Βγαίνει ο κ. Ζαγορίτης ύστερα από συνάντησή του με τον κ. Πρωθυπουργό κι αμέσως μας διαβεβαιώνει ότι ο κ. Καραμανλής

...αντιλαμβάνεται το περιβάλλον!

...έχει εικόνα του κόσμου γύρω του!

...και έχει συναίσθηση των προβλημάτων!

Τι λες, ωρέ!;!

Υπήρχε δηλαδή πιθανότης, η παραμικρή πιθανότης, ο Πρωθυπουργός να μην αντιλαμβάνεται το περιβάλλον γύρω του;!;

Κι αν εμείς χρησιμοποιούμε αυτό το σχήμα λόγου (ότι δηλαδή «ζουν στον κόσμο τους») για κατά καιρούς πρωθυπουργούς όπως ο κ. Σημίτης ή ο κ. Καραμανλής, είναι δυνατόν κορυφαία στελέχη τους να μας διαβεβαιώνουν στα σοβαρά ότι δεν είναι έτσι, ότι οι αρχηγοί τους έχουν σώας τας φρένας κι ότι εξακολουθούν να αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει στην κοινωνία;

Αυτό δεν είναι πανικός!

Είναι ο πανικός των κλόουν!!

Οσο για το ΠΑΣΟΚ, άρκεσε ένα γκάλοπ που αποτυπώνει την οργή του κόσμου για τις αλογοσκουφιές, αλλά επίσης και τη δυσθυμία του για το είδος τού αντιπολιτεύεσθαι από την αξιωματική αντιπολίτευση

για να βγει στο κλαρί, δηλαδή στις οθόνες, η κυρία Μιλένα Αποστολάκη και να δηλώσει:

ήρθε πάλι η ώρα του ΠΑΣΟΚ!

Μπρρρ...

***

Μπρρρ...

Too old to rock 'n roll (Goodbye mr Wright)

2008-09-16T09:47:00.005+03:00

So long mr Wright

Have a nice trip

Hey! Look Up there! A Great Gig In The Sky!

Εδω παππάς εκεί παππάς

2008-09-05T10:06:00.004+03:00

Γράφαμε πρίν από ένα μήνα "... Στα δημοσιογραφοπολιτικά στέκια της Λάρισας κυκλοφορεί η "είδηση" ότι ο Τζανακούλης ζήτησε την απομάκρυνση του Δημήτρη Βάλλα από το Δημοτικό ρεπορτάζ της Ελευθερίας και το αίτημά του έγινες δεκτό! Η εφημερίδα κρατά τα προσχήματα και θα προχωρήσει στην αντικατάσταση του συντάκτη μετά την άδειά του..."
Και εγένετο η αλλαγή! Μόνο που δεν ήταν μια.. Πήραν τον έναν απο εδω, βάλανε τον άλλον εκει, τον τρίτο παραπέρα. Ολοκληρώθηκε και διεκπεραιώθηκε η επιθυμία Τζανακούλη. Δεν γνωρίζουμε αν κάποιοι ανέκραξαν "οι επιθυμίες σας διαταγές μας, παμμέγιστε". Κάτι σαν τον "παππά" μας φάνηκε...

Εδώ Βάλλας, εκεί Βάλλας, που είναι ο Βάλλας;

Την είδηση αλιεύσαμε στον σημερινό "Κόσμο" : "..Σε μίνι «ανασχηματισμό» προχώρησε μετά τις αυγουστιάτικες διακοπές η διεύθυνση της εφημερίδας «Ελευθερία». Έτσι, στο δημοτικό ρεπορτάζ εθεάθη ο Δημήτρης Κατσανάκης αντικαθιστώντας τον Δημήτρη Βάλλα. Υπενθυμίζουμε ότι το «ξήλωμα» του Δ. Βάλλα από το δημοτικό ρεπορτάζ είχε ζητήσει πριν από τις διακοπές ο δήμαρχος Λαρισαίων κ. Κ. Τζανακούλης, μετά και από την καταγγελία της Ένωσης Συντακτών Θεσσαλίας Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας σε βάρος του..."

Media σαγανάκι!

Φονιάδες των λαών....

2008-08-31T14:47:00.007+03:00

Barack Obama: «Θα κατασκευάσω το στρατό του 21ου αιώνα και μια συμμαχία το ίδιο ισχυρή με την αντικομμουνιστική συμμαχία που κέρδισε τον ψυχρό πόλεμο, ώστε να βρισκόμαστε παντού σε πλεονεκτική επιθετική κατάσταση, από το Τζιμπουτί ως την Κανταχάρ».

Αυτό, για όσους είχαν ή έχουν ελπίδες ότι η Αμερικάνικη πολιτική θα αλλάξει προς το καλύτερο με την εκλογή του κ. Obama στην προεδρία της συμμάχου και φίλης.

Αφιερωμένη σ’ αυτούς και η σφαγή των αμάχων στο χωριό Nawabat κατά την οποία σκοτώθηκαν 90 άμαχοι, ανάμεσά τους 60 παιδιά κάτω των δεκαέξι και 15 γυναίκες.

Παραθέτω ολόκληρο το άρθρο των New York Times , μεταφρασμένο και ζητώ συγνώμη για τυχόν λάθη στην μετάφραση.

"Η ομάδα για τα ανθρώπινα δικαιώματα του ΟΗΕ βρήκε «πειστικά στοιχεία» ότι 90 άμαχοι πολίτες – ανάμεσά τους 60 παιδιά – σκοτώθηκαν σε αεροπορικές επιθέσεις σε ένα χωριό του δυτικού Αφγανιστάν, σύμφωνα με την αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στην Καμπούλ.

Αν οι ισχυρισμοί αποδειχτούν ορθοί, αυτή θα είναι η πλέον θανατηφόρα περίπτωση με θύματα αμάχους που προκλήθηκε από Αμερικάνικη στρατιωτική επιχείρηση στο Αφγανιστάν από το 2001.

Η δήλωση των Ηνωμένων Εθνών, πιέζει τους στρατιωτικούς των ΗΠΑ οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι 25 στρατιωτικοί και 5 πολίτες σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των επιθέσεων, αλλά διέταξαν την διεξαγωγή έρευνας όταν Αφγανοί αξιωματούχοι, ανακοίνωσαν πολύ υψηλότερο αριθμό νεκρών.

Η ομάδα των Ηνωμένων Εθνών επισκέφθηκε την πληγείσα περιοχή και ανέκρινε επιζώντες, τοπικούς αξιωματούχους και πρεσβύτερους κατοίκους, συγκεντρώνοντας ονόματα, φύλλο και ηλικία κάθε ατόμου που αναφέρθηκε νεκρό από τους βομβαρδισμούς. Η ομάδα ανέφερε επίσης ότι 15 πολίτες τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια των επιδρομών.

Ο αριθμός που προέκυψε ταιριάζει με αυτόν που ανακοινώθηκε από κυβερνητικό κλιμάκιο που στάλθηκε από την Καμπούλ να ερευνήσει τους βομβαρδισμούς και το οποίο ανακοίνωσε 95 νεκρούς.

Ο Mohammad Iqbal Safi, ο επικεφαλής της επιτροπής άμυνας της βουλής και μέλος του κυβερνητικού κλιμακίου, δήλωσε ότι τα 60 παιδιά, ηλικίας από 3 μηνών έως 16 ετών, σκοτώθηκαν στον ύπνο τους. «Ήταν μια σπαραξικάρδια σκηνή», δήλωσε.

Ο αριθμός των νεκρών μπορεί να αυξηθεί καθώς απαιτούνται ανυψωτικά μηχανήματα να αποσύρουν όλα τα ερείπια δήλωσε δυτικός αξιωματούχος ο οποίος είδε την αναφορά των Ηνωμένων Εθνών.

«Είναι ένα ζήτημα που προκαλεί βαθιά ανησυχία στα Ηνωμένα Έθνη» δήλωσε ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ στο Αφγανιστάν, Kai Eide, «Είναι ζωτικής σημασίας η πολυεθνική στρατιωτική δύναμη καθώς και ο στρατός του Αφγανιστάν να επανεξετάσουν τον τρόπο διεξαγωγής τέτοιων επιχειρήσεων με στόχο να αποφευχθεί η επανάληψη τέτοιων τραγικών συμβάντων»

Ο βομβαρδισμός έλαβε χώρα γύρω στα μεσάνυχτα, δήλωσε ο αξιωματούχος των Ηνωμένων Εθνών. «Ξένα και Αφγανικά στρατιωτικά τμήματα έμπαιναν στο χωριό Nawabat στην περιοχή Azizabad της περιφέρειας Shindand”, είπε. «Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις διήρκεσαν μερικές ώρες με την συνοδεία αεροπορικών επιδρομών»

«Οι καταστροφές από τις αεροπορικές επιδρομές είναι ολοφάνερες» αναφέρετε στην δήλωση, καθώς εφτά ή οχτώ σπίτια «έχουν καταστραφεί εντελώς, και πολλά άλλα φέρουν σημαντικές ζημίες»

Ο κ. Safi, μέλος του κοινοβουλίου, δήλωσε ότι οι χωρικοί ετοίμαζαν την τελετή ταφής για το επόμενο πρωί ενός άντρα που είχε πεθάνει λίγες ώρες πριν. Οι συγγενείς από δύο φατρίες είχαν επισκεφθεί το χωριό και είχαν ανάψει φωτιές καθώς οι ενήλικες ετοίμαζαν το φαγητό για την τελετή.

Το γιατί οι στρατιωτικοί ζήτησαν αεροπορική επιδρομή σε μια συνάθροιση πολιτών, δεν έχει ακόμη ξεκαθαριστεί. Δύο μέλη του κοινοβουλίου, ο κ. Mr. Safi και ο Maulavi Gul Ahmad , που είναι από την περιοχή δήλωσαν ότι οι χωρικοί κατηγορούν αντίπαλες φατρίες ότι έδωσαν ψευδείς πληροφορίες στους στρατιωτικούς περί συγκέντρωσης ξένων πολεμιστών στο χωριό.

Ο κύριος Ahmad κατηγόρησε τις Ειδικές Δυνάμεις του στρατού των ΗΠΑ οι οποίοι εκπαιδεύουν τους Αφγανούς Στρατιώτες και ήταν παρόντες κατά την κοινή επιχείρηση. «Δεν μπορώ να κατηγορήσω τον Εθνικό Στρατό του Αφγανιστάν για το επεισόδιο καθώς δεν έχει καμιά αρμοδιότητα στην καθοδήγηση της επιχείρησης», είπε.

Το κυβερνητικό κλιμάκιο συναντήθηκε με τον διοικητή των Αμερικανικών δυνάμεων στην επαρχία Heart ο οποίος, όπως δήλωσαν οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι του Αφγανιστάν, αρνήθηκε να απαντήσει λέγοντας ότι ο στρατός των ΗΠΑ διεξάγει τις δικές του έρευνες.

Το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ είπε ότι δεν θα κάνει άλλη δήλωση σχετικά με τους βομβαρδισμούς πέραν αυτής που εκδόθηκε από την Αμερικάνικη στρατιωτική διοίκηση στο Αφγανιστάν. Δήλωσε η οποία λέει ότι σκοτώθηκαν 25 στρατιωτικοί, μεταξύ των οποίων και ο Ταλιμπάν διοικητής Mullah Sadiq, και 5 «μη μάχιμοι».

Η αναφορά λέει ότι «Οι συμμαχικές δυνάμεις γνωρίζουν τους ισχυρισμούς ότι η εμπλοκή στην Shindand του Heart την Παρασκευή μπορεί να προκάλεσε απώλειες πολιτών πέραν των όσων αναφέρονται επίσημα» "

Η δήλωση στην αρχή περιλαμβάνεται σε άρθρο του SERGE HALIMI από την LE MONDE όπως αυτό δημοσιεύεται στην σημερινή "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ"

Purple Enclosure Ζωντανοί στο Κύτταρο

2008-08-29T18:28:00.004+03:00

Στο "RODEO" περάσαμε υπέροχα

Τώρα, ραντεβού στο Κύτταρο! Οι Empty Frame και οι Purple Enclosure ξανά μαζί!

Ας είμαστε όλοι εκει. Αξίζει τον κόπο

Ήρθαν τ’ άγρια να διώξουν τα ήμερα!

2008-08-29T10:35:00.001+03:00

Νεο-αγροίκοι, μέλη της φυλής των «ανθρωπούα», θανάτωσαν στον Όλυμπο, με δηλητήριο μάλλον, νεαρή αρκούδα: το θαυμαστό πλάσμα βρέθηκε με το στόμα ανοιχτό, που σημαίνει ότι ο θάνατός του επήλθε με σπασμούς. Οι «ανθρωπούα» τράβηξαν σε βιντεάκι το κατόρθωμά τους (τόσο εξελιγμένοι!) και το επέδειξαν με καμάρι στα άλλα μέλη της φυλής τους.

Σε μέλη της ίδιας φυλής αποδίδονται και άλλες φρικαλεότητες όπως
· Μεταφορά ανθρώπων σε αυτοσχέδια κλουβιά
· Κρέμασμα σκύλων
· Μετατροπή του Πηνειού, από ποτάμι σε χαβούζα κλπ

Μήπως πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε οριστικά βρε αδέλφια, αντί απλώς να σχολιάζουμε τις κτηνωδίες τους και να «αγανακτούμε» από τον καναπέ του σαλονιού μας;;;;;;;

Ελλάδα, Λάρισα, Τετάρτη 27 Αυγούστου 2008, ωρα ενδεκάτη πρωϊνή

2008-08-27T19:12:00.005+03:00

Μας ενόχλησαν τα πάμπερς των κινέζων στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών του Πεκίνου. "Απάνθρωπο", είπαμε, και καλά κάναμε.
Μας προκάλεσε αγανάκτηση ο απάνθρωπος βασανισμός ενός αδέσποτου σκυλιού στον Πόρο Τροιζηνίας. "Που ζούμε;" αναρωτηθήκαμε, και καλά κάναμε.
Μας αηδιάζει η αδιαφορία και η συγκάλυψη των αρμόδιων στα ζητήματα της ρύπανσης. "Φτάνει πια", φωνάζουμε, και καλά κάνουμε.

Για τις εικόνες αυτές, τι πρέπει να πούμε;

Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο ειναι συμβατικό υπηρεσιακό όχημα της αστυνομίας και οι αλλοδαποί "κρατούμενοι" ήταν δεμένοι με χειροπέδες μέσα στον ήλιο στις 11 η ώρα το πρωϊ περιμένοντας να περάσουν εισαγγελέα γιατί "δεν είχαν χαρτιά".

Για ποια "ανθρώπινα δικαιώματα" μιλάμε; Τι όρίζουμε ως άνθρωπο;

Ποιός ή ποιοί θα έπρεπε να κρύβονται από ντροπή σήμερα; Ποιός ή ποιοί θα έπρεπε να λογοδοτούν στον εισαγγελέα για τον τρόπο που ασκούν το επάγγελμά τους;

Για περισσότερα επισκεφθείτε το Blog του ΚΙΚΟ

Η ζωή είναι πιο bitch κι από σαπουνόπερα

2008-08-22T10:11:00.007+03:00

Krum © Stefan Okołowicz

Μια απλή ιστορία: ένας γιος που δεν πέτυχε στο εξωτερικό και επιστρέφει στο σπίτι. Είναι δυστυχής γιατί δεν πέτυχε και επέστρεψε. Προσπαθεί να συνεχίσει αλλά τίποτα δεν λειτουργεί. Υποτίθεται ότι πρέπει να παντρευτεί τη φίλη του, να κάνει παιδιά, να «τακτοποιήσει» τη ζωή του όπως οι άλλοι, όμως δεν μπορεί.

Έφυγε, και γύρισε χωρίς να κομίζει τίποτε, παρά μόνο μια ιδέα για μυθιστόρημα, τρομακτική από την ίδρυσή της: “Θα γράψω για τη μιζέρια σας, σε αυτή εδώ την τρύπα που ζείτε ασάλευτοι, χωρίς ελπίδα· θα γίνω διάσημος και πλούσιος πουλώντας τη δυστυχία σας”. Αυτό λέει ο Κρουμ στην αρχή.

Προς το τέλος, όταν πάει να γράψει, η τρομερή εβραία μάνα του, του θυμίζει τη μοίρα του: “Μοίρα σου είναι η μισθωτή εργασία, μια γυναικούλα, δυο παιδιά, να ζεις εδώ σκυμμένος πάντα, μοίρα σου δεν είναι το ταλέντο… Μοίρα σου είναι η ήττα”.

Εγκλωβισμένος σε μια μικροκοινωνία που παραλύει μέσα σ’ έναν αέναο κύκλο από γέννες, γάμους και κηδείες, ταλανίζεται από την επιθυμία να απομακρυνθεί από τη μητέρα του και να απελευθερωθεί από αυτήν.

------------------------------------------------------------------------------------------

Από τη θεατρική παράσταση του Krzysztof Warlikowski: Hanoch Levin – “Krum” στο Φεστιβάλ Αθηνών, τον Ιούλιο που πέρασε.

Μνήμες

2008-08-20T13:07:00.009+03:00

Καραβάτζιο "ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής": τί φώς! τί έκφραση! τί πλαστικότητα! τί έργο!

Έστριψα δεξιά στο φανάρι του οικισμού που παραθερίζω και βγήκα στη παραλιακή λεωφόρο. Όση ώρα περίμενα ν ανάψει το πράσινο, κοιτούσα τη θάλασσα. Κοιτούσα επίμονα τη θάλασσα με τη λαχτάρα του διψασμένου που ρουφάει άπληστα τις τελευταίες σταγόνες δροσιάς. Ήταν η ώρα που αγαπώ πιο πολύ: δειλινό… Κόβοντας το τιμόνι, της έκλεισα το μάτι με νόημα… άφησα το αυτοκίνητο να κυλήσει ήρεμα χωρίς νεύρα, χωρίς άγχος, χωρίς ξεσπάσματα του τύπου «γαμώτο αύριο δουλειά» .Τίποτα – όλα καλά…

Στη επόμενη μεγάλη στροφή ξαφνιάστηκα ευχάριστα. Ένα άνοιγμα των βράχων αποκάλυπτε τον ήλιο να δύει προς τη θάλασσα, έχοντας όλες τις αποχρώσεις απ τη παλέτα του κόκκινου, σ ένα υπόστρωμα φωτιάς. Ένας μεγάλος κατακόκκινος πύρινος δίσκος μπροστά στα μάτια μου, έτοιμος να βυθιστεί στο βαθύ γαλάζιο της θάλασσας, ήταν το δώρο μου από τη φύση για κλείσω ευχαριστημένη τον κύκλο των φετινών διακοπών μου.

Μια έντονη συγκίνηση που διήρκεσε ελάχιστα μόνο λεπτά στον πραγματικό χρόνο, χαράχτηκε όμως βαθειά στη μνήμη και ανακαλείται κάθε τόσο για να φέρει γλυκό χαμόγελο στα χείλη. Μου έχει ξανασυμβεί…

καλοκαιρινό όνειρο

2008-07-29T16:42:00.003+03:00

Δεν πηγαίνω σε μέρη μαγικά. Δεν παραθερίζω καν στις δημοφιλείς τοποθεσίες.
Μια τέτοια όμως εικόνα την έχω. Καθημερινά. Κι αυτό μου είναι απολύτως αρκετό.
Το καλοκαίρι αποζητώ ηρεμία, γαλήνη, ισορροπία και τα βρίσκω μόνο στον ήχο και στη θέα της θάλασσας.Τα κύματα να σκάνε στην αμμουδιά, τα χρώματα στον ορίζοντα να μεταβάλλονται μαγικά, η αλμύρα στη χείλη, η δροσιά…
Πηγαίνω στη θάλασσα πάντοτε απόγευμα και κάθομαι μέχρι να δύσει ο ήλιος. Διαβάζω, τεμπελιάζω, χαζεύω. Αδειάζω από σκέψεις, άγχη, ωράρια, υποχρεώσεις, τα πάντα.
Και λατρεύω τον ήχο της θάλασσας. Ακόμη κι όταν γύρω μου έχει κόσμο και φασαρία, έχω καταφέρει να αναπτύξω ένα μηχανισμό τέτοιο που μου επιτρέπει να ακούω μόνο τη θάλασσα. Όπως όταν κοιτάζω την αγάπη μου στα μάτια – όσος κόσμος κι αν είναι γύρω μας, εγώ βλέπω μόνο την αγάπη μου.

Ο Φόβος Του Αύριο

2008-07-29T08:35:00.008+03:00

Είμαι φύση αισιόδοξος. Το μότο μου ειναι "όλα θα γίνουν". Πιστεύω στο αύριο από πεποίθηση. Αυτή η πίστη δεν πηγάζει από τους πολιτικούς ούτε τροφοδοτείται από τις υποσχέσεις τους. Πηγάζει και τροφοδοτείται από τους απλούς ανθρώπους, την καθημερινότητά τους, το χαμόγελο και την ανθρωπιά τους. Από τους ίδιους ανθρώπους λοιπόν μπορεί να κλονιστεί. Έστω και στιγμιαία. Όπως κλονίστηκε σήμερα.

Ας πάρω την ιστορία από την αρχή.

Στον οργανισμό όπου εργάζομαι είχε προσληφθεί το 1992 για τετράωρη απασχόληση τρις εβδομαδιαίως, καθαρίστρια. Η σύμβασή της είχε διάρκεια ενός έτους και στην αμοιβή της συνυπολογίστηκαν δύο τριετίες. Από τότε, συνέχισε να εργάζεται στον οργανισμό μέχρι σήμερα, χωρίς ανανέωση της σύμβασης και χωρίς υπολογισμό καμιάς τριετίας στο μεροκάματό της!

Κάποια στιγμή το ανακάλυψε. Δεν ζήτησε, ως εδικαιούτο, αναδρομικά και έντοκα τα οφειλόμενα ποσά που παράνομα της παρακρατούσε ο οργανισμός. Δεν ζήτησε την μονιμοποίησή της, ως εδικαιούτο, επειδή ο οργανισμός κάλυπτε πάγιες και διαρκείς ανάγκες του και οργανική θέση με ...δουλικό και όχι εργαζόμενη. Ζήτησε μόνο τα 13 μεροκάματα που έκανε το μήνα να της καταβάλλονται με τις αναλογούσες τριετίες.

Ο οργανισμός την δικαίωσε. Πλέον την πληρώνει με το κανονικό της μεροκάματο. 28,32 ΕΥΡΩ μικτά την ημέρα αντί 18,84 μέχρι σήμερα. Με μια μικρή διαφορά. Τώρα, την απασχολεί 9 και όχι 13 μέρες το μήνα. Έτσι, το ποσό που της έδινε το μήνα παραμένει το ίδιο. Επίσης για τα 16 χρόνια που την κορόϊδευαν και δεν της κατέβαλαν επίδομα τριετιών, της πλήρωσαν αναδρομικά τα πέντε τελευταία χρόνια. Άτοκα φυσικά.

Οι συνάδελφοι που εισηγήθηκαν την παραπάνω λύση και τα μέλη του Δ.Σ. που την υιοθέτησαν, ελέγχονται. Αν δεν καταλαβαίνουν γιατί, ακόμα χειρότερα για τους ίδιους. Και για το μέλλον μας. Γι' αυτό σας λέω: είναι στιγμές που το αύριο με φοβίζει...

Σκάστε! Σήμερα κλαίει το Πέραμα....

2008-07-25T08:57:00.007+03:00

Φωτογραφία :ΑΠΕ

Γιορτάσαμε, λέει, την δημοκρατία χτες.

Οχτώ νεκροί

Γιορτάσαμε τη δημοκρατία

Μια δημοκρατία επιλεκτικά ανάπηρη

Κουτσή.

Κουφή.

Τυφλή.

Γιατί γέρνει προς την πλευρά των "εχόντων" αντί να σκύβει πάνω από τις ανάγκες της φτώχιας.

Γιατί ακούει και υπακούει τους ισχυρούς αντί να αφουγκράζεται τους αδύναμους.

Γιατί λατρεύει να βλέπει τη λάμψη και αποστρέφει το βλέμμα απ' τις σκιές...

Σήμερα να το βουλώσουν οι μεγαλόσχημοι

Κάπου και εσύ θα' χεις ακούσει ιστορίες
ή από εδώ και εκεί τις μαρτυρίες
για εργάτες που χαθήκανε στο Πέραμα στη ζώνη
για ένα μεροκάματο που το όνειρο σκοτώνει.
Για ζωές κρεμασμένες πάνω σε σκαλωσιές
να δουλεύουν μουρμουρίζοντας το χθες
να ζητάνε απ' το Θεό, να βγούνε λεει με το καλό
απ' τα σκοτεινά αμπάρια για να δουν τον ουρανό.
Μα αλήθεια είναι θυσία σε βρώμικο βωμό
γι' αυτό φωνάζω δυνατά ρε και γαμώ
τους εργατοπατέρες, τα στημένα σωματεία
και κάθε γαμημένη εταιρία.
Που τα' χει κάνει πλακάκια μ' αυτές τις αδερφές
που έχουν γαλόνια στις άσπρες τις στολές
κι αυτό το κράτος που είναι αδύναμο να βάλει
κάποιες βάσεις σωστές και να επιβάλει.
Όλα τα μέτρα εκεί που παίζονται ζωές
μα θα μου πεις ρε βλάκα τι είναι αυτά που λες
αυτοί θέλουν καλά στημένη την απάτη
δεν έχει κέρδος να προσέχεις τον εργάτη.
Πρέπει να καιει η λαμαρίνα να πονάει το ματσακόνι
και γρήγορα η δουλειά ρε να τελειώνει
γι' αυτό φωνάζω ψηλά στον ουρανό
πως όλα αυτά είναι θυσία σε βρώμικο βωμό.

"Γι' αυτό μ' αυτά τα λίγα λόγια βγάζω τον θυμό μου.
Για όλα αυτά που γίνονται κάτω απ' τον γκρίζο ουρανό εκεί στο Πέραμα.
Και δεν ξεχνάω ρε όσους πέθαναν άδικα.
Και δεν με νοιάζει εσείς τι λέτε.
Και πως τους δικαιολογείτε όλους αυτούς τους μαλάκες που φταινε.
Εγώ δεν ξεχνάω και πονάω μαζί μ' αυτούς που ακόμα ελπίζουν.
Γιατί όλα αυτά είναι θυσία σε βρώμικο βωμό."

όμορφη και παράξενη

2008-07-23T16:33:00.004+03:00

Salvador Dali "The ship"

πατρίδα...

Ρίχνει να πιάσει ψάρια, πιάνει φτερωτά, στήνει στην γη καράβι, κήπο στα νερά, κλαίει, φιλεί το χώμα, ξενιτεύεται, μένει στους πέντε δρόμους, αντρειεύεται

Κάνει να πάρει πέτρα, την επαρατά, κάνει να τη σκαλίσει βγάνει θάματα, μπαίνει σ' ένα βαρκάκι, πιάνει ωκεανούς, ξεσηκωμούς γυρεύει, θέλει τύραννους

Οδυσσέα Ελύτη

Φοβάμαι...

2008-07-15T15:38:00.008+03:00

"moon and half dome", Ansel Adams, 28-12-1960

Φοβάμαι τους ανθρώπους που με καταλερωμένη τη φωλιά πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.
...

Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.

Φέτος φοβήθηκα ακόμη περισσότερο.

Μανόλη Αναγνωστάκη

Ψαλίδισμα της αλήθειας

2008-07-09T18:49:00.007+03:00

Μισώ τις γενικεύσεις. Εκείνες που κολλάνε μιαν ιδιότητα, ένα χαρακτηριστικό σε ολόκληρες ομάδες ανθρώπων.
Μου τη δίνει όταν ακούω "οι πούστηδες" αυτό, "οι ταρίφες" εκείνο, "οι δημοσιογράφοι" το άλλο. Ειδικά όταν τα "αυτό, εκείνο και το άλλο" δεν προκύπτουν από την ιδιότητά τους αλλά από μια ισοπεδωτική γενίκευση.
Για παράδειγμα δεν αποκτούν μαζί με το όποιο πτυχίο ή με την πρόσληψή τους οι δημοσιογράφοι και τον τίτλο του "αλήτη, ρουφιάνου".
Όχι ότι ο τίτλος αυτός δεν περιέχει αλήθειες. Τουναντίον. Μεγάλη μερίδα επιφανών μελών του κλάδου κάνουν τα πάντα να αποδείξουν ότι είναι θαυμάσιοι αλήτες και ανυπέρβλητοι ρουφιάνοι. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό να ρίξει στο λάκκο όλο τον κλάδο.

Θα μου πείτε γιατί τα παραπάνω; Γιατί ένοιωσες την ανάγκη να υπερασπιστείς τους δημοσιογράφους; Να σας πω! Την αλήθεια θα ήθελα να υπερασπιστώ.

Κάποιοι θα προσέξατε, άλλοι θα το δείτε εδω. Στα τέλη του προηγούμενου μήνα, η Ένωση Συντακτών Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας έστειλε την παρακάτω ανακοίνωση στον τύπο:

" Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Συντακτών Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας, μετά από αναφορές μελών μας, οφείλει να καταγγείλει και να στηλιτεύσει πρακτικές επιχειρούμενης φίμωσης του Τύπου, που εφαρμόζονται υπό μορφή εμμέσων απειλών και εκφοβισμού των δημοσιογράφων που ασχολούνται με θέματα του Δήμου Λάρισας και που έχουν ενταθεί τον τελευταίο καιρό εκ μέρους του Δημάρχου Λαρισαίων Κ. Τζανακούλη.

Ο Δήμαρχος καταφεύγει συχνά - πυκνά σε υποδείξεις προς συναδέλφους για την άσκηση της δημοσιογραφικής τους εργασίας, με ύφος που δεν αρμόζει σε αιρετό άρχοντα και που φθάνει ακόμη και στα όρια της υποτιμητικής και απειλητικής συμπεριφοράς.

Η Ένωση καταδικάζει απερίφραστα τέτοια φαινόμενα και καλεί τους συναδέλφους να μην διστάζουν να καταγγέλλουν και να αποδοκιμάζουν τέτοιου είδους νοοτροπίες και πρακτικές, που προσβάλουν όλους σαν άτομα και σαν επαγγελματίες.

ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ, ΣΤ. ΕΛΛΑΔΑΣ, ΕΥΒΟΙΑΣ

ΒΟΛΟΣ 29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2008"

Θα μπορούσε το παραπάνω γεγονός να μείνει εκεί και να αποτελέσει απλά ενα επεισόδιο χωρίς σημασία. Αυτό που για μένα το κάνει ξεχωριστό είναι ό,τι επακολούθησε: Στα δημοσιογραφοπολιτικά στέκια της Λάρισας κυκλοφορεί η "είδηση" ότι ο Τζανακούλης ζήτησε την απομάκρυνση του Δημήτρη Βάλλα από το Δημοτικό ρεπορτάζ της Ελευθερίας και το αίτημά του έγινες δεκτό! Η εφημερίδα κρατά τα προσχήματα και θα προχωρήσει στην αντικατάσταση του συντάκτη μετά την άδειά του. Δεν ειναι η πρώτη φορά που ο Τζανακούλης παρεμβαίνει με τέτοιο τρόπο στο έργο των δημοσιογράφων. Φαίνεται ότι η μακριά παραμονή του τσέλιγκα σ' ενα πόστο που του δίνει μιαν ιδέα εξουσίας του παραφούσκωσε το "εγώ" του. Κρίμα που δεν βρέθηκε ένας (άντρας ή γυναίκα, δεν έχει σημασία) με άντερα να του κόψει το βήχα. Κρίμα.

Υ.Γ.

Όσοι από εδω και πέρα διαβάζετε δημοτικό ρεπορτάζ, αναρωτηθείτε: Αυτά που γράφονται είναι είδηση, άποψη, κρίση ή είναι ό,τι περίσσεψε από την αυτολογοκρισία και την δαμόκλειο σπάθι του μεροκάματου?

Οι Πολίτες σε Δράση μετακόμισαν!

2008-07-04T12:56:00.003+03:00

Όπως οι ίδιοι λένε : ( http://1drasi.wordpress.com/2008/07/04/home/ )
"Μετακομίσαμε στα νέα μας, ιδιόκτητα, ευήλια, ευάερα και βιοκλιματικά γραφεία μας στη διεύθυνση:
http://www.endrasi.gr/
Βέβαια ο χώρος θέλει σουλούπωμα (ξέρετε: βάψιμο, σφουγγάρισμα, τα επιπλάκια του, τα κάδρα του, τα μπιμπλό, τα σουβενίρ του) αλλά που θα πάει ...; Θα τον συμμαζέψουμε!
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στο μέλος του ΔΣ τον φίλο Στέφανο για την προσπάθεια!
http://www.endrasi.gr/ "

Εμείς λέμε ότι μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί τους στο mail
info@endrasi.gr

Τριαντάφυλλα στο παράθυρο

2008-07-02T16:14:00.003+03:00

Νίκος Εγγονόπουλος, Αυτοπροσωπογραφία, 1940

…
Σκοπός της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια. Υπάρχουν απειράκις ωραιότερα πράγματα και απ’ αυτήν την αγαλματώδη παρουσία του περασμένου έπους. Σκοπός της ζωής μας είναι η αγάπη. Σκοπός της ζωής μας είναι η ατελεύτητη μάζα μας. Σκοπός της ζωής μας είναι η λυσιτελής παραδοχή της ζωής μας και της κάθε μας ευχής εν παντί τόπω εις πάσαν στιγμήν εις κάθε ένθερμον αναμόχλευσιν των υπαρχόντων. Σκοπός της ζωής μας είναι το σεσημασμένον δέρας της υπάρξεώς μας.

Ανδρέα Εμπειρίκου Υψικάμινος, 1935

Άσκηση με πραγματικά πυρά

2008-06-30T18:22:00.006+03:00

Πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή το βράδυ στο Φρούριο Λάρισας

Του ανταποκριτή μας

Πραγματικά πυρά χρησιμοποιήθηκαν στη προ ημερών άσκηση που διοργάνωσε η Ενωτική Πρωτοβουλία στο πεδίο βολής "Φρούριο" της Λάρισας.

Το σενάριο προέβλεπε κατάληψη δι εφόδου και αιφνιδιασμού του υψώματος "κίνηση", με ταυτόχρονο έλεγχο στο ύψωμα "όλοι μαζί" και της μαγούλας "εγώ μπορώ αφου εσείς το διαλύσατε".

Οι τρεις αυτές οχυρωματικές θέσεις θεωρούνται "κλειδιά" πριν την τελική επίθεση στο οχυρό του στρατάρχη Τζάκ.

Δυνάμεις του λόχου "Ενωτική Πρωτοβουλία" υπό τον Απόστολο Καλογιάννη επιχείρησαν αιφνιδιαστική επίθεση με δεδομένο τον αποδεκατισμό και τα φαινόμενα αμφισβήτησης της ιεραρχίας στην ταξιαρχία "Λαρισαίων Πόλις" υπό τον Ιωάννη Σάπκα.

Με τις τελευταίες πιστές του δυνάμεις όμως, ο Γιάννης Σάπκας αντιστάθηκε σθεναρά και έτσι τα τρία υψώματα παρέμειναν διεκδικούμενα.

Μέχρι σήμερα, δεν γνωρίζουμε ποιός είναι ο κληρονόμος του Τσαντίλη και ποιός θα είναι αυτός που θα είναι πιό πολύ μαζί όταν θα γίνουν όλοι μαζί.

Εν τω μεταξύ στο οχυρό του Τζακ ανοίγουν σαμπάνιες.

Υ.Γ.

Ο Τσαντίλης πρέπει να αισθάνεται περήφανος. Όσο ζούσε η κίνησή του, δεν την ήθελαν. Τώρα που διαλύθηκε, όλοι θέλουν να γίνουν κληρονόμοι της... Μέγας είσαι κύριε!!!!

Αναχωρήσεις

2008-06-25T16:08:00.014+03:00

Auguste Rodin. The Thinker. 1879-1889. Bronze

"... Λίγο-λίγο τα πράγματα αδειάζουν, όπως εκείνα τα μεγάλα κόκκαλα που συναντούσαμε το καλοκαίρι στ’ ακρογιάλι ― κόκκαλα αλόγων ή ζώων προϊστορικών· αδειάζουν απ’ τη μέσα ουσία, απ’ το μεδούλι· μένει μονάχα ένα στέρεο λευκό, σαν έλλειψη χρώματος, με αόρατες τρύπες, όπως το χρώμα εκείνο μέσα στα δωμάτια, το χειμώνα, όταν έξω βρέχει ραγδαία.

Τότε κρατάς το χερούλι της πόρτας ή το χερούλι απ’ το φλιτζάνι του τσαγιού, κι ούτε που ξέρεις αν εσύ τα κρατάς ή σε κρατούνε ή αν κρατιούνται κι εκείνα κι εσύ. Και, ξαφνικά, καθώς δοκιμάζεις να πιεις το τσάι σου, βλέπεις στα δάχτυλά σου ανάμεσα το πορσελάνινο χερούλι μόνο του· ―το φλιτζάνι λείπει· ―περιεργάζεσαι αυτό το χερούλι, τόσο άσπρο, τόσο αβαρές, σχεδόν κοκκάλινο ―και το βρίσκεις ωραίο, σε σχήμα μισού μηδενικού― γυρεύει τη συμπλήρωσή του, ενώ, αντίκρυ, στον τοίχο, μέσ’ από μια βαθιά ρωγμή, βγαίνει ζεστός ο ατμός απ’ το τσάι που δεν ήπιες."

Γιάννης Ρίτσος

Να περάσουν οι επόμενοι στο τραπέζι!

2008-06-23T13:04:00.002+03:00

Καλά, νομίζετε ότι όλος αυτός ο συρφετός πολιτικών και δημοσιογράφων που συνωστίζεται στα παράθυρα αυτές τις μέρες και λέει το μακρύ του και το κοντό του σχετικά μα μίζες και siemens, με βαλίτσες και ταμεία και άλλα τέτοια γελοία, νοιάζεται για την ύπαρξη και πάταξη της διαφθοράς;

Τόσο κοροϊδα δεν πιστεύω να είστε.

Να σας πω εγω γιατί είναι εκεί.

Επειδή ξέρουν ότι κάποια στιγμή όλα αυτά θα τελειώσου, πιάνουν στασίδι για την επόμενη μέρα.

Πάντα εδω, πάντα οι ίδιοι και η διαφθορά, διαφθορά

Γι' αυτούς, η μόνη λύση θα είναι η νομιμοποίηση της διαφθοράς. Και αυτό ακριβώς θα κάνουν. Θα το δείτε

Τα παίρνουν και είναι πουλημένοι.

2008-06-23T11:31:00.005+03:00

Αυτό, κύριοι, με τις μεγαλόστομες και μεγαλόσχημες αναλύσεις λέει ο κόσμος γύρω σας. Δεν το λέει τώρα. Πάντα το έλεγε. Απλά, σήμερα έχει ονόματα και αποδείξεις. Ξέρει και ποσά.
Η διαφθορά και η φθορά, κύριοι είναι απλωμένη απ' άκρου εις άκρον της έρμης τούτης χώρας. Διότι, σε κλίμακα, ακόμη και η Λάρισα έχει ΚΑΙ τη Siemens της ΚΑΙ τους Τσουκάτους της.

Όλοι πουλιούνται κύριοι δημοσιογράφοι και μη μας κάνετε τις παρθένες! Πρώτοι οι εργοδότες σας πωλούν και πωλούνται. Μαζί με αυτούς και εσείς.

Το κακό είναι ότι κανένας από τους μεγαλόσχημους πολιτικούς μας των δύο κομμάτων εξουσίας έχει έστω και την παραμικρή διάθεση να λύσει το πρόβλημα της διαφθοράς και του μαύρου πολιτικού χρήματος. Όχι γιατί είναι όλοι τους διεφθαρμένοι αλλά γιατί στην ουσία δεν έχουν εναλλακτική πρόταση η οποία να μπορεί να εφαρμοστεί και να δώσει άμεσα αποτελέσματα χωρίς να θίξει ανθρώπους και καταστάσεις.

Όποιος έχει αντίρρηση σοβαρή ας την πει εδω και τωρα.

Αλλά να είναι έτοιμος να ακούσει και να πει αλήθειες. Να δεχτεί αποκαλύψεις.

Συμβαίνει γύρω μας

2008-06-21T10:42:00.005+03:00

Την ώρα που το μουνί χτενίζεται ο κόσμος χάνεται

Την ώρα που βλέπουμε σε επανάληψη το έργο που είδαμε το "βρώμικο '89", συμβαίνουν γύρω μας απίθανα πράγματα στα οποία δίνουμε καθόλου ή πολύ λίογη σημασία

Θα μου πείτε, καλό ειναι να έχουμε κι από κανένα ριμέικ, έτσι, για να μαθαίνουν οι νεώτεροι τι εστί κονόμα, αλλά βρε παιδί μου, απαριθμήστε:

1. Την εποχή που η ακρίβεια καλπάζει με χίλια και η φτώχεια χτυπάει την πόρτα χιλιάδων ανθρώπων καθημερινά, να ακους για βαλίτσες με χιλιάδες ευρω που μεταφέρονται σε γραφεία κομμάτων, ε, είναι ολίγον πρόκλησις...

2. Την ώρα που τα κανάλια κυνηγούν γενναία τις βαλίτσες του Τσουκάτου και τα τηλεφωνικά κέντρα του Κυριάκου, η χώρα μας συμμετέχει από κοινού με το Ισραήλ σε άσκηση επίθεσης κατά του Ιράν!!!

3. Κι ενω η κυβέρνηση χτενίζεται, στέλνει κι ένα νομοσχέδιο όπου στα πλαίσια της "ελευθερίας της επιλογής" επαναφέρει έμμεσα την επιβολή του επωνύμου του συζύγου στις γυναίκες.

Όνειρο στο Κύμα

2008-06-20T10:35:00.021+03:00

(…) Την ανεγνώρισα πάραυτα εις το φως της σελήνης το μελιχρόν, το περιαργυρούν όλην την άπειρον οθόνην του γαληνιώντος πελάγους, και κάμνον να χορεύουν φωσφορίζοντα τα κύματα. Είχε βυθισθή άπαξ καθώς ερρίφθη εις την θάλασσαν, είχε βρέξει την κόμην της, από τους βοστρύχους της οποίας ως ποταμός από μαργαρίτας έρρεε το νερόν, και είχεν αναδύσει· έβλεπε κατά τύχην προς το μέρος όπου ήμην εγώ, κ' εκινείτο εδώ κ' εκεί προσπαίζουσα και πλέουσα. Ήξευρε καλώς να κολυμβά.

Francisco de Goya, The Nude Maja, Oil

(…) Ήτον απόλαυσις, όνειρον, θαύμα. Είχεν απομακρυνθή ως πέντε οργυιάς από το άντρον, και έπλεε, κ' έβλεπε τώρα προς ανατολάς, στρέφουσα τα νώτα προς το μέρος μου. Έβλεπα την αμαυράν και όμως χρυσίζουσαν αμυδρώς κόμην της, τον τράχηλόν της τον εύγραμμον, τας λεύκας ως γάλα ωμοπλάτας, τους βραχίονας τους τορνευτούς, όλα συγχεόμενα, μελιχρά και ονειρώδη εις το φέγγος της σελήνης. Διέβλεπα την οσφύν της την ευλύγιστον, τα ισχία της, τας κνήμας, τους πόδας της, μεταξύ σκιάς και φωτός, βαπτιζόμενα εις το κύμα. Εμάντευα το στέρνον της, τους κόλπους της, γλαφυρούς, προέχοντας, δεχομένους όλας της αύρας τας ριπάς και της θαλάσσης το θείον άρωμα. Ήτο πνοή, ίνδαλμα αφάνταστον, όνειρον επιπλέον εις το κύμα· ήτον νηρηίς, σειρήν, πλέουσα, ως πλέει ναυς μαγική, η ναυς των ονείρων...
(…)
Επί πόσον ακόμη θα το ενθυμούμαι εκείνο το αβρόν, το απαλόν σώμα της αγνής κόρης, το οποίον ησθάνθην ποτέ επάνω μου επ' ολίγα λεπτά της άλλως ανωφελούς ζωής μου! Ήτο όνειρον, πλάνη, γοητεία. Και οπόσον διέφερεν από όλας τας ιδιοτελείς περιπτύξεις, από όλας τας λυκοφιλίας και τους κυνέρωτας του κόσμου η εκλεκτή, η αιθέριος εκείνη επαφή! Δεν ήτο βάρος εκείνο, το φορτίον το ευάγκαλον, αλλ' ήτο ανακούφισις και αναψυχή. Ποτέ δεν ησθάνθην τον εαυτόν μου ελαφρότερον ή εφ' όσον εβάσταζον το βάρος εκείνο...

Ήμην ο άνθρωπος, όστις κατώρθωσε να συλλάβη με τας χείρας του προς στιγμήν εν όνειρον, το ίδιον όνειρον του...

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

______________________________________________________________

"Τριάντα αιώνες και πλέον ο άνθρωπος πασχίζει να βάλει τη μια λέξη κοντά στην άλλη με τέτοιον τρόπο που η σκέψη να εξαναγκάζεται να παίρνει καινούργιες, αδοκίμαστες στροφές. Ιδού που για πρώτη φορά η λειτουργία αυτή σταμάτησε. Είμαστε πανέτοιμοι για τη βλακεία".

Οδυσσέα Ελύτη,

Αναφορά στον Ανδρέα Εμπειρίκο

Το βρώμικο 2008 και η καθαρή Γιάννα

2008-06-20T08:37:00.003+03:00

Άσχετο: θα τα καταφέρει ο Γιώργος να βγάλει το κόμμα του από την δίνη του σκανδάλου; Πόσους από τους οσφυοκάμπτες θα κρατήσει γύρω του;

Σε λιγότερο από είκοσι χρόνια το ΠΑΣΟΚ ξαναζεί ένα δράμα. Πάλι θα γεμίσουν τα κανάλια με πάμπερς, οδηγούς, γραμματείς, ταξιτζήδες, δημοσιογράφους, εισαγγελείς, οικοδόμους κλπ οι οποίοι θα μας πληροφορούν για το ποιοι και τι ήξεραν. Πάλι θα ξαναζήσουμε ενα σήριαλ σε πράσινο φόντο. Ένα δράμα με χρήμα και κλάμα

Μια διαφορά του τώρα με το τότε είναι ότι τώρα θα δούμε μπλεγμένους και ανθρώπους της ΝΔ αλλά μάλλον εκεί το πρόβλημα θα ξεπεραστεί σχετικά ανώδυνα.

Ίσως τώρα να μη έχουμε φαινόμενα «αυριανισμού» αν και ποτέ δεν ξέρεις… μπορεί αυτόν τον ρόλο να τον παίξουν πλέον πολλοί από το διαδίκτυο.

Το μεγάλα ερωτήματα είναι αν θα παραστεί η ανάγκη εθνοσωτήριων συγκυβερνητικών σχημάτων και ποιοι θα συμμετέχουν σε αυτά. Ερωτηματικό παραμένει επίσης το αν κάποιος έσπευσε ήδη να μαγειρέψει ντολμαδάκια και ποιους τάισε με αυτά.

Γεγονός πάντως είναι επίσης ότι ΠΟΛΛΟΙ περίμεναν την έκρηξη του σκανδάλου siemens και έχουν κινηθεί ανάλογα.

Υ.Γ.

Τελευταία, άρχισα να αμφιβάλλω για το κατά πόσο είναι υλοποιήσιμο το – ευρέως διαδεδομένο – σενάριο με τη Γιάννα ως αρχηγό και μεγαλοονόματα από πολλά κόμματα ως υπουργούς. Αμφιβάλλω για 2 κυρίως λόγους. Ο ένας είναι ότι δεν γνωρίζουμε ποια πρόσωπα θα μείνουν ανέγγιχτα από το σκάνδαλο. Ο άλλος ότι ο Λάκης δεν τα πετυχαίνει τα ντολμαδάκια.

Έχει πολλούς στο πασοκ;

2008-06-18T14:38:00.006+03:00

Με κουράζει πραγματικά αυτή η αντίληψη που έχουν αρκετοί στο ΠΑΣΟΚ ότι έχουν να κάνουν με ηλίθιους. Ή μήπως συμβαίνει ακριβως το αντίθετο: πρόκειται περί ηλιθίων και δεν καταλαβαίνουν;

Πως αλλιώς να εξηγηθεί η προσπάθεια να αναγουν το θέμα της διαγραφής (αν σας βολεύει, βάλτε εσιασγωγικά. Η ουσία δεν αλλάζει) Σημίτη στο αν θα πρέπει η όχι να γίνει δημοψήφισμα.

Το αν θα πρέπει να γίνει ή όχι δημοψήφισμα ειναι ένα εντελώς διαφορετικό ζήτημα το οποίο θα μπορούσε να ειναι θεμα και χωρίς τη διαγραφή Σημίτη.

Αυτό για το οποίο κρίνεται ο Παπανδρέου ειναι η απόφασή του να διαγράψει τον διαφωνούντα τέως πρωθυπουργό και πρόεδρο του Πασοκ. Γι' αυτό εζυγίσθη και ευρέθη για μια ακόμη φορά ελλιπής. Διότι το "νέο" δεν χτίζεται με διαγραφές.

Πάντως για ψάξτε το: Ο Σημίτης πρέπει να ειναι ο μόνος πολιτικός που διεγράφη δις από το πασοκ. Μια από τον πατέρα και μια από τον υιό Παπανδρέου. Καλο; Μήπως υπάρχει παρασκήνιο στην όλη ιστορία; Καμιά συνωμοσία; lol!

Καλοκαίρι = έρωτας

2008-06-17T14:37:00.005+03:00

Henri Matisse, Open Window, Collioure, 1905

Η θέα είναι γεμάτη προκλητικό και σφύζον φως. Μέσα από το παράθυρο, βαρκούλες παίζουν σε ροζ κύματα κάτω από έναν ουρανό κυκλωμένο σε τυρκουάζ ροζ και ελαφρύ γαλανό. Η σκηνή αντανακλάται στο τζάμι και λειώνει σε παραλληλόγραμμα απλωμένου πράσινου, υγρού κυκλαμινί και λιλά. Οι τοίχοι ολόγυρα είναι φούξια και μπλέ – πράσινοι. – ούτε καν πλησιάζουν τα χρώματα της φύσης

-----------------------------------

Ό,τι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα
Ό,τι αγαπώ βρίσκεται στην αρχή του πάντα.

Οδυσσέας Ελύτης

Ήλιος ο Πρώτος

-----------------------------------

Ωραία Ελένη δια χειρός Παντελή

Διαφθορά

2008-06-12T08:15:00.003+03:00

Fernando Botero: The Presidential Family. 1967. Oil on canvas.

- Κυριάκος Μητσοτάκης: Είμαι καθαρός.

- Κι εγώ, παληκάρι μου. Μόλις βγήκα από το ντους.

Ποιός έχει πέσει πιό χαμηλά: Ο Κυριάκος που προσπαθεί να μας πείσει ότι αγόρασε εξοπλισμό αξίας 140.000 € για να εξοπλίσει το πολιτικό του γραφείο ή όλοι αυτοί που τον ψηφίζουν;

Εγώ έχω βγάλει οριστικά τα συμπεράσματά μου: Σε μια κοινωνία που "καταπίνει" και "χωνεύει" τα γεγονότα με τέτοια ταχύτητα, όπου ή ρήση του πατρός Μητσοτάκη "ποιός θα το θυμάται σε δέκα χρόνια" έχει ξεπεραστεί με παταγώδη τρόπο καθώς κανείς δεν θυμάται τίποτα μετά παρέλευση τριμήνου, εμείς φταίμε.

Εμείς φταίμε διότι γινόμαστε εύπιστοι δέκτες των λόγων διαφόρων "αγίων οικογενειών" που κυβερνούν αυτόν τον τόπο από τον προηγούμενο αιώνα.

Εμείς φταίμε διότι περνάμε στο ντούκου πρακτικές και λόγια όπως το παραπάνω του Μητσοτάκη ή το άλλο του μακαρίτη του Ανδρέα "ένα δωράκι στον εαυτό του έκανε".

Εμείς φταίμε που έχουμε ως αγαπημένη έκφραση το "έλα μωρέ τώρα".

Σας φάνηκε περίεργο το ότι το ΠΑΣΟΚ παραπέμπει πάνω από 3.000 (τρεις χιλιάδες) μέλη του με το ερώτημα της διαγραφής επειδή αλλοίωσαν το αποτέλεσμα της εκλογής στις τελευταίες εσωκομματικές εκλογές; Εμένα καθόλου! Κι αν θαρρεί ο Γιώργος ότι έβγαλε αυτούς και καθάρισε, κάνει μεγάλο λάθος.

Έχετε συνειδητοποιήσει τι σημαίνει το γεγονός ότι πιάστηκαν 3.148 άτομα να κοροϊδεύουν τους συντρόφους τους ; Σημαίνει ότι στην πραγματικότητα αυτοί που θα έπρεπε να διαγραφούν είναι κατά πολύ περισσότεροι αλλά και πιό ξύπνιοι καθώς αλλοίωσαν την εκλογή με λιγότερο "μπρούταλ" τρόπους. Ότι αυτοί που υποτίθεται ότι είναι η εμπροσθοφυλακή του λαού, είναι διαβρωμένοι ως τα μπούνια. Ότι κοντά είκοσι χρόνια η εξουσία εξέθρεψε κολαούζα, φιλοτομαριστές, απατεώνες, λαμόγια και άλλα. Ότι εξακολουθεί να το κάνει χωρίς να φαίνεται διέξοδος τουλάχιστον στο κοντινό μέλλον.

Το πιό ανησυχητικό από όλα είναι ότι οι περισσότεροι εκ των 3.000 θα επιστρέψουν και κυρίως ότι αυτοί που τους καθοδήγησαν παραμένουν ανενόχλητοι στα γραφεία τους στη Χαριλάου Τρικούπη και τους γύρω δρόμους.

Το πιό ανησυχητικό είναι ότι η κυβέρνηση Καραμανλή δημιούργησε νέους στρατούς λαμογίων. Το πιό ανησυχητικό είναι ότι η όι αντιστάσεις μας μειώνονται

ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ

Κώστας Βάρναλης

Αρχή Σοφίας

Φρόνιμα και ταχτικά

πάω μ' εκείνον που νικά

...................

Αν θέλεις να χαρείς

τη λεφτεριά νωρίς

Γίνε προδότης, γίνε!

Τιμη, ντροπή δεν είναι

Θά 'ναι μαζί σου οι νόμοι

κι η πλερωμένη γνώμη

Πέτα την ανθρωπιά σου

κι απ' τον αφέντη πιάσου

Κι άμα σε φτύνει αυτός

να κάθεσαι σκυφτός

και θα 'χεις τα πρωτεία

στη σάπια πολιτεία

Ο πίνακας του Fernando Botero http://en.wikipedia.org/wiki/Fernando_Botero καθώς και οι στίχοι του Κώστα Βάρναλη είναι επιλογή της Ωραιας Ελένης. Την ευχαριστώ θερμά.

Τι να σας κεράσουμε;

2008-06-11T20:19:00.002+03:00

Francis Picaba.

Θα πάρετε λίγη αξιοποίηση;

Αξιοποίηση!

Αν μπορούσε κανείς να δει το μέσα μιας έννοιας, σε τούτη εδώ θα βρισκόταν μπροστά σε μια έκπληξη. Παρά το τεράστιο μέγεθός της, έχει ελάχιστη ουσία και πολύ μα πάρα πολύ αέρα.

Αυτό ίσως να εξηγεί την τόσο συχνή χρήση της από διάφορες κατηγορίες ανθρώπων με αυτούς που ασχολούνται με τα κοινά να πλειοψηφούν (πάλι). Ίσως λοιπόν η κενότητά της λέξης να κάνει πιο εύκολη τη χρήση της από πολιτικούς και πολιτικολογούντες οι οποίοι είναι ασυνήθιστοι στη χρήση εννοιών με βάρος. Γι’ αυτό και τα λεγόμενά τους είναι χωρίς βαρύτητα.

Από τη συχνότητα της χρήσης της λέξης θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι τίποτα σε αυτόν τον τόπο δεν έχει αξία.

Εύλογα, θαρρώ, αναρωτήθηκα όταν πρόσφατα άκουσα για την ανάγκη αξιοποίησης του Ολύμπου:
«Ο Όλυμπος είναι ανάξιος; Μα είναι πανέμορφος! Με τις κοιλάδες του, τα φαράγγια του, τα δάση του, τις ορθοπλαγιές του, τα λούλουδα και τα ζώα του…»
Εύλογα; Τότε γιατί όλοι με κοιτούσαν και κρυφογελούσαν; Διότι ο σύγχρονος Έλλην έχει μπερδέψει την αξία με την τιμή. Διότι αξιοποίηση πλέον σημαίνει «να αφήνει και κάνα φράγκο». Διότι η μόνη αξία είναι το χρήμα. Διότι όλα αξιολογούνται σε χρήμα.

Όσο λοιπόν προχωρά και επεκτείνεται η αξιοποίηση τόσο ταχύτερα επέρχεται η απαξίωση. Του τόπου, του μέλλοντος, των ανθρώπων, της κοινωνίας. Τόσο ταχύτερα θα φτάσουμε την κορύφωση. Εκεί όπου δεν θα έχουμε αξίες. Θα έχουμε όμως τιμές. Το κόστος αυτής της «επιτυχίας» δεν θα το εξοφλήσουμε εμείς. Θα μετακυλίσουμε τα χρέη στα παιδιά μας. Αυτά θα κληθούν να πληρώσουν. Και μάλιστα έντοκα. Το τίμημα βέβαια θα είναι πολύ βαρύ. Αλλά ποιός νοιάζεται; Εμείς το σήμερα αξιοποιούμε. Υποθηκεύοντας το αύριο

Εξαγορά ψήφων από την Ν.Δ.

2008-06-11T08:25:00.010+03:00

Με οργή παρακολουθώ τον τελευταίο καιρό να διαδέχονται η μια την άλλη οι καταχωρήσεις υπουργείων με τις οποίες προσπαθούν να μας πείσουν για την ορθότητα των κυβερνητικών επιλογών, να δικαιολογήσουν τις διεθνείς τους γκάφες ή να εκθειάσουν το ανύπαρκτο έργο τους.
Καταχωρήσεις για το πόσο καλό μας έκανε το ξεπούλημα του ΟΤΕ, καταχωρήσεις για το πόσα έργα κάνανε για το περιβάλλον, καταχωρήσεις για να αποδείξουν ότι δεν μας εξωπέταξαν από το Κιότο...
Καταχωρήσεις ΟΛΟΣΕΛΙΔΕΣ σε όλον τον τύπο. Καταχωρήσεις που κοστίζουν. Καταχωρήσεις που πληρώνονται από τον κρατικό προϋπολογισμό. Αλήθεια, πόσα χρήματα του κράτους, δηλαδή ΔΙΚΑ ΜΑΣ, ξοδεύτηκαν για να πειστούμε να ξαναψηφίσουμε Νέα Δημοκρατία; Πόσα; Μπορεί να μας πεί ένας αρμόδιος ένα νούμερο; (Θα μου πείτε: περιμένεις νούμερο από τα νούμερα; Ε, δεν έχετε άδικο).

Αλήθεια, πόσες κινητές μονάδες μέτρησης ρύπων θα μπορούσαν να αγοραστούν με αυτά τα χρήματα; Πόσα βιβλία για σχολικές βιβλιοθήκες; Πόσα αναπηρικά καροτσάκια; Πόσοι υπολογιστές, φαξ, φωτοτυπικά για σχολεία;

Αντ' αυτών οι Αλογοσκούφης και Σουφλιάς εξαγόρασαν ψήφους και συνειδήσεις.
Αγανακτώ, συμπολίτες!

Αυτό δεν είναι δημοκρατία.
Αυτό είναι κοροϊδία

Στα 1917, ο Marcel DuChamp, Γάλλος ζωγράφος που αργότερα πολιτογραφήθηκε αμερικανός, στην έκθεση των ανεξάρτητων καλλιτεχνών, έστειλε ένα υπογραμμένο πορσελάνινο ουρητήριο. Ήταν μια επιλογή να χρησιμοποιεί μια σειρά απλών καθημερινών αντικειμένων χωρίς καμιά παρέμβαση παρά μόνο με μια υπογραφή, και να τα εκθέτει ως έργα τέχνης που ονόμασε "ready mades" ("ετοιματζίδικα" ). Ο ίδιος δήλωνε:

"... Ένα σημείο που θέλω πολύ να τονίσω είναι ότι η επιλογή αυτών των ready-mades δεν υπαγορεύτηκε ποτέ από καμία αισθητική απόλαυση. Η επιλογή βασιζόταν σε μια αντίδραση οπτικής αδιαφορίας με πλήρη απουσία του καλού ή του κακού γούστου... στην πραγματικότητα σε μια πλήρη αναισθησία..."

και αργότερα, απαξιωτικά για όσους δήλωναν μαθητές του ή φιλότεχνοι:

" ...πέταξα το ουρητήριο στα μούτρα τους σαν πρόκληση και τώρα το θαυμάζουν για την αισθητική του ομορφιά".

90 χρόνια μετά από το γεγονός, το πορσελάνινο ουρητήριο εκτίθεται σαν έργο τέχνης μεγάλης αξίας. Πιθανότατα, αν βγει σε δημοπρασία, θα πουληθεί ένα σωρό λεφτά. Η κίνηση του Duchamp όχι απλά απέτυχε στο στόχο της αλλά έγινε το μεγαλειώδες σύμβολο αυτού που ο καλλιτέχνης ήθελε να καταδικάσει ή να γελοιοποιήσει. Στο διηνεκές, γελοιποποιείται η άποψη του καλλιτέχνη. Το σύστημα εκθέτει το "έργο" του με τον ίδιο τρόπο που ο νικητής ενός πολέμου περιέφερε τα κεφάλια των ηττημένων εχθρών παλουκωμένα.
Ποιος αλήθεια θα αναλάβει κάποια στιγμή να ουρήσει στο "έργο τέχνης"; Απλά για να ξαναδώσει στα πράγματα τη σωστή τους διάσταση. Ίσως και για να ηρεμήσει το πνεύμα του καλλιτέχνη.

Ας αναπτυχθούμε λίγο

2008-06-10T12:32:00.006+03:00

Έργο του Lucian Freud

Αφού βάλαμε σε μια τάξη τα της προόδου - τρομάρα μας - ας περιλάβουμε τώρα μιαν άλλη ταλαίπωρη έννοια. Αυτή της ανάπτυξης. Το τι έχει τραβήξει η κακόμοιρη η έννοια στο στόμα κυρίως των πολιτικών, αλλά και διάφορων επιστημόνων, δε λέγεται.
Να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν είναι τυχαία η επιλογή της έννοιας μετά από την πρόοδο (όχι, που θα 'ταν τυχαία...). Αυτές οι δυό πάνε πακέτο. Διότι, φίλοι μου, η ανάπτυξη είναι συνήθως ο στόχος κι εμείς προοδεύουμε προς αυτόν.
Οι παρανοήσεις όμως αρχίζουν από το γεγονός ότι οι πολιτικοί μετρούν τα πάντα σε χρήμα. Σε οικονομικά μεγέθη όπως τα λένε. Σ' αυτό φταίει ο Μάρξ. Είπε κάποτε ότι κινητήριος δύναμη της ιστορίας είναι το χρήμα και από τότε άπαντες οι πολιτικοί, εχθροί του και φίλοι, βάλθηκαν να τον επιβεβαιώσουν.
Ας επανέλθουμε όμως στο προκείμενο. Αφού οι πολιτικοί (και οι οικονομικοί επιστήμονες) μετρούν τα πάντα σε οικονομικά μεγέθη, ταύτισαν την ανάπτυξη με τη διόγκωση των μεγεθών. Έτσι, ανάπτυξη και αύξηση έγιναν έννοιες ταυτόσημες.
Είναι όμως έτσι; Τα ελληνικά μου μου λένε πως όχι. Διότι μπορεί να έχουμε διαρκή ποσοτική αύξηση χωρίς να συνυπάρχει ταυτόχρονα ποιοτική διαφοροποίηση (ανάπτυξη).
Παρατηρήστε την κυρία που λαγοκοιμάται στην ζωγραφία του Φρόιντ στο πάνω μέρος (μεταξύ μας, ο κύριος Λουσιάν είναι ο μικρότερος υιός του γνωστού πατέρα της σύγχρονης ψυχανάλυσης, του κυρίου Σιγμούνδου). Η κυρία αυτή λοιπόν έχει την τάση να αυξάνει αλλά έχει πάψει από καιρό να αναπτύσσεται.

Τα στάδια της ανάπτυξης μιας γυναίκας

Πολλές φορές λοιπόν, η αύξηση των μεγεθών όχι μόνο δεν είναι ανάπτυξη αλλά δεν είναι καν επιθυμητή.

Προοδευτικός είσαι και φαίνεσαι!

2008-06-09T20:59:00.006+03:00

Τι είναι πρόοδος;

Ένας όρος που κατά κόρο χρησιμοποιείται από καλλιτέχνες, πολιτικούς, εκπαιδευτικούς.

Πόσοι όμως ξέρουν πραγματικά τι εννοούν όταν λένε «πρόοδος»;
Ακόμα περισσότερο: Πόσοι εννοούν κάτι με τον όρο πρόοδος;

Υποψιάζομαι ότι – με εξαίρεση τους εκπαιδευτικούς – οι υπόλοιποι δεν εννοούν απολύτως τίποτα.

Εξηγούμαι. Πρόοδος είναι η στοχευμένη μεταβολή κατάστασης ή χαρακτηριστικών ή συνθηκών ενός ατόμου ή ενός συνόλου ατόμων. Τούτο σημαίνει ότι αν ένα άτομο ή ένα σύνολο ατόμων έχουν θέσει κάποιο στόχο, κάθε ενέργεια που τείνει ή οδηγεί προς τα εκεί θεωρείται προοδευτική και κάθε βήμα που φέρνει πιο κοντά το άτομο η την ομάδα στο στόχο, θεωρείται πρόοδος.

Στην εκπαίδευση, στόχος είναι η μετάδοση της γνώσης και άρα το τι είναι πρόοδος είναι νομίζω ξεκάθαρο και απλό.

Τί θεωρούμε πρόοδο στην τέχνη; Α! δύσκολο να το πούμε με την ακρίβεια ενός ορισμού. Θα πρέπει να κάνουμε πρώτα μια αναφορά στην ίδια την τέχνη. Καλύτερα, θα πρέπει να προσπαθήσουμε να ορίσουμε την ίδια την έννοια της τέχνης. Δεν θέλω όμως να μπλέξω σε τέτοια χωράφια. Χοντρικά, ξέρουμε όλοι ότι κάθε ζωγραφιά δεν είναι τέχνη. Στο λαβύρινθο της αισθητικής που είναι αποτέλεσμα του κοινωνικού γίγνεσθαι, η τέχνη για να έχει το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζεται ως τέτοια, θα πρέπει να συμβάλει στην ολοκλήρωση του ανθρώπου. Τώρα, μη με ρωτήσετε τι είναι αυτό γιατί θα σας γελάσω και δεν είναι στις προθέσεις μου. Για να μη σας κάνω να αισθάνεστε μειονεκτικά θα σας πω ότι στην ουσία κανείς δεν ξέρει. Καθορίζεται κάθε φορά από την τρέχουσα κοινωνική ηθική. Η θολούρα αυτή στον ορισμό περνά και στα ρεύματα. Ο καθείς εντάσσει έργα στην τέχνη αυθαίρετα και με την ίδια ευκολία αποκαλεί προοδευτικό (progressive) ό,τι του κατέβει με αποτέλεσμα κανείς στο τέλος να μην εννοεί τίποτα.

Στην πολιτική τα πράγματα είναι κάπου ενδιάμεσα. Έχουν δηλαδή κάτι από την καθαρότητα της «εκπαιδευτικής προόδου» και πολύ περισσότερα από την αοριστία της προόδου στην τέχνη.

Θεωρεί λοιπόν πρόοδο ένας πολιτικός φορέας κάθε μεταβολή της υπάρχουσας κατάστασης η οποία οδηγεί προς ένα στόχο ο οποίος έχει προ-συμφωνηθεί με τους οπαδούς του ή με την κοινωνία. Αυτή είναι η απλοποιημένη εκδοχή της προόδου που βρίσκεται πολύ κοντά στην εκπαιδευτική. ΠΡΟΣΟΧΗ! ΜΗΝ τη λαμβάνετε υπόψη αν δεν θέλετε να θεωρηθείτε γραφικός ή αγαθός. Οι πολιτικοί δεν ασχολούνται ποτέ με ΑΥΤΗ την πρόοδο γιατί τους εκθέτει ανεπανόρθωτα με συνεχείς διαψεύσεις.

Όταν οι πολιτικοί αναφέρονται στην πρόοδο, ως στόχο έχουν «το γενικό καλό». Το καλό του λαού, το καλό της χώρας. Δηλαδή θεωρούν ως προοδευτική κάθε ενέργεια που οδηγεί στο «γενικό καλό». «Το γενικό καλό» όμως είναι μια τουλάχιστον αμφιλεγόμενη έννοια. Το καλό για παράδειγμα του Γιώργου μπορεί να προϋποθέτει το κακό του Παντελή. Για να το πούμε σκληρά: Το γενικό καλό είναι μύθος και συνεπώς μύθος είναι η πρόοδος ως πολιτική έννοια.

Συμπέρασμα. Αν δεν έχετε συμφωνήσει με το συνομιλητή σας για τους στόχους, ΜΗΝ χρησιμοποιείτε τις λέξεις πρόοδος και συντήρηση γιατί πιθανότατα δεν θα εννοείτε τα ίδια πράγματα και θα οδηγηθείτε σε ανούσιες κοκορομαχίες

Στην κορυφή: έργο του Jeff Koons
Στο υποσέλιδο: έργο του Gustave Courbet

Ποιό είναι τέχνη και ποιό όχι; Ποιό ειναι πρόοδος και ποιό όχι;

Ο Αιγιαλείας Αμβρόσιος και οι gays (tres sic)

2008-06-09T09:24:00.004+03:00

Αφορμή για το παρόν στάθηκε η ανάρτηση
http://phoivos86.blogspot.com/2008/06/blog-post.html του phoebus στο ιστολόγιο gay and the city. Στο ποστ παρατίθεται ένας διαδικτυακός διάλογος ανάμεσα στον phoebus και στον μητροπολίτη Καλαβρύτων (ίσως όχι τον ίδιο αλλά κάποιον που ο Αμβρόσιος εμπιστεύεται τόσο ώστε να του έχει δώσει την άδεια να γράφει εκ μέρους του).

Ενδιαφέρον για μένα – και η αφορμή για το παρόν – έχει η τελευταία απάντηση του κυρ-Αμβρόσιου. Παραθέτω τα απόσπασματα και μπαίνω στον πειρασμό να τα σχολιάσω αν και κινδυνεύω έτσι να αφαιρέσω μέρος της αυθεντικής ανατριχίλας που προκαλούν.

“Ο Νόμος του Θεού απορρίπτει κάθε ανώμαλη σαρκική σχέση. Τά Σόδομα καί τά Γόμορρα φανερώνουν την οργή του Θεού κατά των ομοφυλοφίλων. Αντιθέτως στην περίπτωση της πόρνης γυναικός, ο Κύριος έδειξε συμπάθεια. Εξ αφορμής αυτού του περιστατικού είπε τούς λόγους: "ο αναμάρτητος πρώτος τόν λίθον βαλέτω". Δεν έχουμε αντίστοιχη περίπτωση για τους ομοϊδεάτες σας.”

Τι μας λέει λοιπόν ο άγιος αυτός πατήρ; Τι μας διδάσκει ο γέρων. Που μας οδηγεί ο ποιμήν του πνεύματος και ο τοποτηρητής της πίστεως; Ότι, πρώτον, ο Θεός που και που έχει νεύρα. Του τη σπάμε άγρια εμείς οι αποκάτω. Τα παίρνει στο κρανίο και αμολάει και καμιά “φωτιά εξ ουρανού”. Δεύτερο και κυριότερο, το “ο αναμάρτητος κ.τ.λ.” αναφέρεται στις πόρνες διότι εξ αφορμής αυτών ειπώθηκε. Τώρα μάλιστα! Κατάλαβα! Όλα όσα γράφονται στας γραφάς πρέπει κυριολεκτικώς να ερμηνεύονται. Έτσι εξηγείται γιατί η εκκλησία ημών διατηρεί τεράστια περιουσία. Διότι ο Κύριος για χιτώνες ομίλησεν (δώσε τον έναν αμά έχεις δύο) και ουχί δια στρέμματα, μετοχάς, καταθέσεις, τιμαλφή και αναθήματα.

Και συνεχίζει ακάθεκτος ο ποιμήν

“Τελειώνοντας, σας λέγω:
ΠΡΩΤΟΝ: η αμαρτία, στην οποιαδήποτε μορφή της, οδηγεί στην καταστροφή και στό θάνατο!”

Ε, ναι! Είναι ευδιάκριτο το μεγαλείο του πνεύματος του Αγίου Πατέρα. Ο θάνατος έρχεται ως τιμωρία στην αμαρτία. Τώρα ΟΛΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΑΝ στο ταπεινό μυαλό μου. Όποιος πεθαίνει είναι αμαρτωλός. Επίσης όπου ενσκύπτουν καταστροφές εκεί η πλειοψηφία των κατοίκων είναι αμαρτωλοί. Τω όντι. Τα έργα του κυρίου φανερώνουν την αλήθεια των λόγων του παναγιωτάτου. Εβδομήντα χιλιάδες εθανάτωσε δια της καταστροφής ο αφεντικός του αγίου ποιμένα μας προ ημερών στην Κίνα. Διότι, ως γνωστόν, οι Κινέζοι είναι άπιστοι και, εκ τούτου, αμαρτωλοί. Τώρα, θα μου πείτε, γιατί σκότωσε και δυό με καταστροφή εχτές εκεί, στην περιοχή Πάτρας και Ηλείας. Ε, θέλει και ρώτημα; Είναι γνωστό το ποιόν των ανθρώπων της περιοχής. Ο καλύτερος, λένε, σκότωσε τη μάνα του. Κάτι ξέρει ο κύριος που τους καίει και τους ταρακουνά.
Αυτό που με συγκλονισε όμως ήτο το κλείσιμο της επιστολής του Αμβροσίου του μεγάλου:

Αυτά με αγάπην πρός υμάς και πρός τήν αλήθειαν.
+ Ο Κ & Αι. Α”

Δεν ξεχειλίζουν αγάπη τα λόγια του Μητροπολίτου; Δεν είναι μνημείο αληθείας;

Τα Πανεπιστήμια κι ο Αλαβάνος

2008-06-02T13:26:00.003+03:00

Δεν το περίμενα από τον Αλέκο να πατήσει τέτοια μπανανόφλουδα.

Ναι, δεν θέλησε να τα "χαλάσει" με το φοιτηταριό που είναι ένας από τους κύριους αιμοδότες του αλλά θα είχε δέκα χιλιάδες τρόπους και αυτά που ήθελε να πεί να περάσει και τις υπερβολές να καταδικάσει.

Παρασύρθηκε σε μια τηλεοπτικο δικαστικο ανακριτική συζήτηση χωρίς νόημα και άφησε το ρουφιαναριό - που τον περιμένει και αυτόν και τον μικρό Αλέξη στη γωνία - να του τσαλακώσει το προφίλ.

Είναι ανόητο ξέρετε αυτός που έχει σε κορυφαίες υπουργικές θέσεις τους Κένταυρους και τους Ρέιντζερς, να κατηγορεί το Συριζα για βία στα πανεπιστήμια. Είναι ανόητο αυτοί που όχι απλά ανέχτηκαν τη βία να φέρονται τώρα ως τιμητές. Θυμηθείτε το Βουλγαράκη σ' εκείνη τη συγκέντρωση της ΔΑΠ να καμαρώνει τα "παιδιά" του....

Αλέκο, έπρεπε να τους βρίσεις όλους και να καταδικάσεις τις μαλακίες των λίγων. Τώρα, μας βγαίνει τιμητής ο Καραμανλάκος.

Το κάνει, ο Καραμανλάκος, γιατί έγινε ξαφνικά Μαχάτμα Γκάντι και μισεί τη βία; Όχι! την εικόνα του δημόσιου πανεπιστήμιου θέλει να τσαλακώσει για να περάσει τις "μεταρρυθμίσεις" του πιό εύκολα.

Λίγη Ιστορία

".... Διορισμένος νομάρχης Αχαΐας την ίδια περίοδο κάποιος Τάγαρης ο οποίος διαμηνύει σ’ όλους τους τόνους και προς όλες τις κατευθύνσεις πως «οι πολίτες της Πάτρας θα σπάσουν τις καταλήψεις». Έτσι, κινητοποιεί ομάδες τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ, τους Κένταυρους και τους Ρέιντζερς, που φτιάχτηκαν σαν ομάδες κρούσης της ΟΝΝΕΔ επί προεδρίας Μειμαράκη και Βουλγαράκη, με στόχο την ανακατάληψη των σχολείων της Πάτρας από τα χέρια των μαθητών. Επικεφαλείς τους είναι ο δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Πάτρας Γιάννης Καλαμπόκας και τα γνωστά στελέχη της ΝΔ και της ΟΝΝΕΔ στην Πάτρα, Μαραγκός και Σπίνος, καθώς και πολλοί άλλοι...." Τότε, σκοτώθηκε ο Νίκος Τεμπονέρας.

Μην πει κανείς ότι αυτά είναι παλιές ιστορίες γιατί θα το πω του Βουλγαράκη. Ο οποίος παρακολούθησε με καμάρι τα βλαστάρια του να τραγουδούν το γνωστό "Βουλγαράκη Βουλγαράκη γάμησε τον πούστη το Γιωργάκη". Στο τέλος εξήρε την αγωνιστικότητα, τον παλμό και την ζωντάνια των νεαρών τραμπούκων που αύριο θα είναι υπουργοί.

Αν ήθελα να πω ιστορίες θα μιλούσα για τον πρόεδρο της ΕΚΟΦ... τον Μιλτιάδη Έβερτ.

Ανώτατη ντροπή

2008-05-30T09:58:00.004+03:00

ΝΤΡΟΠΗ

Πριν από μερικές ημέρες και συγκεκριμένα στις 14/5 έγραφα http://pmitsiou.blogspot.com/2008/05/blog-post_19.html
"Από χρόνια ο συνδικαλισμός έχει χάσει το μέτρο και πολλές φορές την αξιοπιστία του. Η απώλεια αυτής της αξιοπιστίας είναι έργο αποκλειστικά των πολιτικών κομμάτων. Όλων των κομμάτων. Απόδειξη, οι πρυτανικές εκλογές..."
Πριν ακόμα ξεκινήσουν οι εκλογικές διαδικασίες, από τη στάση ορισμένων φοιτητικών παρατάξεων, κατάλαβα περίπου το τι επρόκειτο να γίνει
Από χρόνια το φοιτητικό κίνημα έχει χάσει το μέτρο. Πλέον έχασε και το δρόμο. Η ευθύνη γι' αυτη την κατάντια είναι όλων. Το κακό είναι ότι διαμορφώνει συνειδήσεις που ΗΔΗ είναι στην κορυφή της πολιτικής ηγεσίας της χώρας.
Άνθρωποι που ανατράφηκαν πολιτικά στη βία, τη νοθεία, τη διαφθορά, τον αμοραλισμό σήμερα ηγούνται της χώρας.

Ντροπή! Πρέπει να δοθεί ένα τέλος στον κατήφορο αυτό.

Ντροπή! Δεν καταλαβάινει κανείς ότι δεν έχουμε άλλο μέλλον να υποθηκεύσουμε;

Ντροπή! Με ποιό δικαίωμα κάποιοι ρίχνουν τροφή στα θηρία αγώνες δεκαετιών;

Ντροπή!

Ντροπή!

Επίσημη πρώτη

2008-05-29T10:29:00.005+03:00

Η πρώτη δημόσια εμφάνιση των Purple Enclosure την Πέμπτη 12 Ιουνίου στο Club Rodeo.

Θα εμφανιστούν με τους, όχι πρωτάρηδες σε live, Empty Frame.

Αντιγράφω (και μετραφράζω) από τον ιστότοπο των Purple Enclosure στο myspace

http://www.myspace.com/purpleenclosure

'Όλα ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2006 από τους Johnvoice (κιθάρα / φωνή), Bill (ντράμς) και Vasilis (μπάσο). Σύντομα, η Natalia έπιασε το μικρόφωνο. ο Theodore την Gibson LP του και η Ιro τα κήμπορντς

Ύστερα από μια περίοδο όπου η μπάντα κύρια ασχολήθηκε με το hard rock, τα πράγματα έγιναν περισσότερο ασαφή, σύνθετα και δύσκολα. Η Natalia και ο Theodore έφυγαν από την μπάντα. Μια πιό πειραματική και ψυχεδελική φάση ξεκίνησε, με τους Pink Floyd κάτω από το μικροσκόπιο και τον Sliv να γίνεται κιθαρίστας, τραγουδιστής, συν - συνθέτης και ...νονός της μπάντας.

Μερικούς μήνες και κάμποσες πρόβες μετά η Iro ακολούθησε το παράδειγμα των Natalia και Theodore, και άφησε τη μπάντα. Οι τέσσσερις εναπομείναντες προχωρήσαν σ' ενα εντελώς νέο επίπεδο, παίρνοντας κρίσιμες αποφάσεις και εστιάζοντας κύρια σε δικές τους συνθέσεις.

Η Alex είναι το νεότερο μέλος που ήρθε να προσφέρει τις φωνητικές της ικανότητες ακριβώς την ώρα που η μπάντα ξεκίνησε τις ηχογραφήσεις

Τελευταίος αλλά όχι έσχατος, ο Σπύρος Ασπιώτης του Baseline Studios Athens, όχι απλά έκανε μια υπέροχη δουλειά στην ηχογράφηση, αλλά συνεισέφερε και στην μουσική παίζοντας κήμπορντς

*Purple Enclosure eclipse logo by Theo Trian

(Είναι η μπάντα του γιού μου, ε;)

A Fool (on a trip to nowhere)

on a boat made of paper

sail on your trip to nowhere

eyes on the moon to guide you

leave on your trip to nowhere
whipe off the tears from your cheeks

puzzling path through a pile of wasted thoughts

fool

are you gonna make me sad?

fool

are you gonna make me mad?
are you gonna make me cry?

choose

are you gonna make me fly?
false, puppeteer, deceiver

head on your trip to nowhere

what are you onto, boy, now,

losing yourself to be there?
give up, or give us something true

give up, or tell us what's with you

remember, forget

for you are going to get hurt

shoot

are you gonna take my head?

shoot

are you rising from your bed?
are you gonna make me mad?

fool

are you gonna make me sad?

Θάνατος

2008-05-28T21:24:00.013+03:00

Pablo Picasso, Death of Casagemas, 1901

Ίσως να είναι έμφυτη, ενστικτώδης αντίδραση η θλίψη μπροστά στο θάνατο. Ακόμα κι αν ο θανών δεν είναι “δικός” μας άνθρωπος. Σχεδόν όλοι μας αισθανόμαστε αυτή την πίκρα στο στόμα όταν ερχόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο με το θάνατο. Η πρώτη αυτή αντίδραση ίσως να έχει να κάνει με την στιγμιαία και “βίαιη” υπενθύμιση ότι είμαστε θνητοί. Ίσως να έχει να κάνει με τον φόβο μπροστά στον μοναδικό εξ' ορισμού ανίκητο “αντίπαλό” μας.
Όσο κανόνας είναι αυτή η πρώτη μας αντίδραση, άλλο τόσο κανόνας είναι και η αντίδραση που ακολουθεί χρονικά: Εκείνο το χαμόγελο που φωνάζει “δεν ήμουν εγώ κι αυτή τη φορά”. Χαμόγελο μάλλον ανακούφισης παρά χαράς.
Τι γίνεται όμως με τον μακαρίτη; Τι νοιώθεις απέναντι σ' έναν άνθρωπο που πια δεν είναι εδώ; Δεδικαίωται ο νεκρός; Δεν νομίζω η έκφραση αυτή να υπονοεί ότι ο θάνατος ανάγει όλες τις απόψεις του αποβιώσαντος σε θέσφατα και αξιωματικές αλήθειες. Μάλλον το παράλογο της αντιδικίας με νεκρό καταδείχνει το ρητό και όχι το δίκαιο των απόψεών του.
Για τον λόγο αυτό με ξάφνιασαν και με ξένισαν για παράδειγμα οι πολλές και με πάθος φωνές υπεράσπισης, ανάδειξης, γλαφυρότατης περιγραφής του θεάρεστου έργου του μακαρίτη Χριστόδουλου Παρασκευαϊδη, αρχιεπισκόπου εν ζωή της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας. Άκουσα τους πλέον απίθανους παραθυρόβιους και καναλόθρεμένους να αναφέρονται στις απόψεις του Παρασκευαϊδη σε εθνικά θέματα, σε ζητήματα παιδείας, πολιτισμού, σχέσεων, δικαίου και να προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο μακαρίτης εν πολλοίς υπήρξε εθνάρχης, πολιτειακός και θρησκευτικός ηγέτης, εθνεγέρτης, στρατηγός κι ένας θεός ξέρει τι άλλο.
Πολλές φορές ανέκραξα μπροστά στη συσκευή της τηλεόρασης «ΤΙ ΛΕ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ!» αλλά εις μάτην. Ο εκάστοτε «μαλάκας» (είναι πολλοί, ξέρετε) δεν με άκουγε και συνέχιζε να επαινεί εκείνον που για μένα υπήρξε ένας χυδαίος καιροσκόπος, λαϊκιστής, φασίζων και δολοπλόκος παπάς που ανακατευόταν απρόσκλητος στη ζωή μου.

Και καλά οι ομοϊδεάτες του μακαρίτη, καλά όσοι θα ήθελαν να εκμεταλλευτούν όσα έλεγε ή έκανε εν ζωή προς ίδιον όφελος, αλλά οι άλλοι, γιατί τον γλείφουν τον πεθαμένο;
Αλήθεια, δεν είναι γελοίο θέαμα και ακρόαμα όλοι εκείνοι που επαινούν μετά θάνατο αυτόν που μέχρι χτες έβριζαν; Δεν είναι προτιμότερη από την υποκριτική και παντελώς ψεύτικη στάση του «όλα καλά», η απόλυτα ειλικρινής : «Δεν συμφωνούσα με τις απόψεις του, αλλά κρίμα που πέθανε»;

Κώστας Καρυωτάκης

Υστεροφημία

Το θάνατό μας χρειάζεται η άμετρη γύρω φύση

και τον ζητούν τα πορφυρά στόματα των ανθών.

Αν έρθει πάλιν η άνοιξη, πάλι θα μας αφήσει,

κι ύστερα πια μήτε σκιές δεν είμεθα σκιών.

Το θάνατο μας καρτερεί το λαμπρό φως του ήλιου.

Τέτοια θα δούμε ακόμη μια δύση θριαμβική,

κι ύστερα φεύγουμεν από τα βράδια του Απριλίου,

στα σκοτεινά πηγαίνοντας βασίλεια πέρα κει.

Μόνο μπορεί να μείνουνε κατόπι μας οι στίχοι

δέκα μονάχα στίχοι μας να μείνουνε, καθώς

τα περιστέρια που σκορπούν οι ναυαγοί στην τύχη,

κι όταν φέρουν το μήνυμα δεν είναι πια καιρός

Αφροδίτη

2008-05-27T19:16:00.008+03:00

"... Νοιώθω το θυμωμένο βλέμμα της πάνω μου. Όπου κι αν σταθώ μέσα στο σπίτι, νοιώθω την οργισμένη της ματιά να με ακολουθεί. Στο μυαλό της, εγω φταίω για όλα.

Έχει ομορφύνει πολύ τελευταία. Είναι γυναίκα πιά αλλά παραμένει τόσο παιδί. Δεν ξέρω αν ποτέ στα μέσα μου μάτια θα πάψει ποτέ να είναι παιδί, αλλά είναι γυναίκα πιά και είναι πραγματικά όμορφη.

Γυρίζω τη σκέψη μου πίσω και δακρύζω... τη στιγμή που όλο αγωνία περίμενα επί εφτά ώρες κάποιος να με ειδοποίήσει για τη γέννησή της.

Φέρνω στο νου τη στιγμή που για πρώτη φορά την πήρα στα χέρια μου. Τόσο μικρή, τόσο εύθραυστη που φοβόμουν να την αγγίξω. Όταν μου την ακούμπησαν στα μπράτσα μου - εισκοσιδύο χρόνια πριν - νόμισα ότι βρέθηκα στο επίκεντρο μιας τεράστιας έκρηξης. Σαν να διαλύθηκα σε δισεκατομμύρια κομμάτια που έφτασαν σε κάθε άκρη του σύμπαντος, που μπήκαν και είδαν κάθε μυστικό του ορατού και αόρατου Κόσμου. Ήμουν Θεός και θνητός ταυτόχρονα. Ήμουν τα πάντα και είχα τα πάντα στα χέρια μου.

Ύστερα, εκείνο το λαμπρό χαμόγελο, εκείνο το κελαρυστό γέλιο, οι καυγάδες, οι αγκαλιές, τα παραμύθια, τα τραγούδια, τα κλάματα.

Τώρα είναι γυναίκα. Κι είναι τόσο όμορφη.

Πάντα μ' έκανε να κλαίω. Από περηφάνια κι από ευτυχία.

Την παρατηρώ, καθώς βαδίζει μπροστά μου. Αβέβαιη για το αύριο, παιδί ακόμη αλλά γυναίκα. Σύντομα θα φύγει. Μόνη πιά. Ξέρω πως η οργή της θα καταλαγιάσει κάποια στιγμή. Ξέρω πως θα βρεί το δρόμο της. Ξέρω πως θα ξανακλάψω για χάρη της.

Χαζομπαμπάς πάντα... "

Χρόνος

Ο χρόνος κυλάει

ανάμεσα σε παρκαρισμένα αυτοκίνητα

Ο χρόνος κυλάει

Μέσα σε δάκρυα

σε φωτιές που καίνε

Ο χρόνος κυλάει

σε τηλέφωνα που κουδουνίζουν

σε μάτσα χαρτιά

σε χρώματα και ήχους

Φτύνουμε πέτρες, δευτερόλεπτα, κλεφτές ματιές

Σε καθρέφτες

Ο χρόνος κυλάει

δίπλα μας, κοντά μας, μέσα μας

Κυνηγάμε ώρες

στη στάση του λεωφορείου

σε ραντεβού στη γωνία

περιμένοντας κάποιον που μπορεί να έρθει

μπορεί και όχι

Ο χρόνος κυλάει

Δαμαστής, αχόρταγος άρχοντας

Ο χρόνος αφήνει σημάδια

στιγμές που δεν κλείνονται

στο σήμερα, στο χθες. στο αύριο

Αναμνήσεις που χτυπούν

σαν σταγόνες της βροχής το τζάμι

Ο χρόνος κυλάει..."

Καλημέρα Βασίλη

2008-05-21T09:43:00.004+03:00

Gustav Klimt, 1913, Αυνανισμός

Από την επιστολή του πρώην Δ.Υ.Α.Α.Τ.Π.Κ.Τ.Σ.Α. γραμματέα της Ν.Ο.Ε.Σ. Λάρισας του Π.Α.Σ.Ο.Κ. Βασίλη Ραούλη στις εφημερίδες

_____

" ... Ζητώ συγγνώμη που δεν ήταν στη λογική μου η κινητοποίηση αλλοδαπών, τσιγγάνων και άλλων "φίλων", οι παρεμβάσεις επί της κάλπης και οι συμφωνίες χωρίς πολιτικούς όρους. Σας ζητώ συγγνώμη που δεν επέλεξα μάχη μηχανισμών.Λυπάμαι που δεν "παρήγγειλα" στημένα αποτελέσματα σταλινικού τύπου.Κάποιοι από εσάς ακόμα αναρωτιέστε που πήγαν οι ψήφοι σας. Θαύμα!! Η έκπληξη της κάλπης!!!..."

"... Προς την ηγεσία του κόμματος:Κάποια στιγμή θα πρέπει να καταλάβετε ότι ένα σοβαρό κόμμα δεν μπορεί να ζει με εγκυκλίους που σωρηδόν παράγονται από τα γραφειοκρατικά επιτελεία.Αν δεν αποκτήσετε επαφή με την πραγματικότητα τότε τα ίδια φαινόμενα θα επαναλαμβάνονται, οργανώσεις που υπολειτουργούν, θα φυτοζωούν μόνο και μόνο για να δίνουν εκλογικά αποτελέσματα, κατάλογοι και μητρώα μελών και φίλων θα αποδεικνύονται άχρηστα κουρελόχαρτα, ομάδες μεταφερόμενων ψηφοφόρων θα εμφανίζονται σε κάθε εκλογική διαδικασία και ταυτότητες φίλων θα ζητούνται από ορισμένους προκειμένου να ψηφίζουν με διαφορετικά ονόματα σε διαφορετικά μέρη του νομού.Κάποια στιγμή το ανέκδοτο του ανοιχτού μητρώου την ημέρα των εκλογών θα πρέπει να τελειώσει. Είναι θέμα σοβαρότητας και ευθύνης απέναντι στα πραγματικά μέλη και στελέχη του κόμματος.Αυτό δεν είναι ανοιχτό, αλλά διάτρητο κόμμα.Και μία ερώτηση. Το καταστατικό του κόμματος ισχύει;Γιατί αν ισχύει και υποτίθεται το συνέδριο το ψήφισε ομόφωνα, τότε σύμφωνα με το άρθρο 15, υπάρχει πρόβλημα εκλογής δύο τουλάχιστον μελών της νέας Ν.Ε..."

_____

Καμιά ανοχή, Βασίλη. Γιατί η ανοχή είναι πλέον συνενοχή. Σε καταλαβαίνω.
Δεν το λέω από κατανόηση. Οργή με πλημμυρίζει. Γιατί, Βασίλη, το να σταυρώνεις ψηφοδέλτια μετά το άνοιγμα της κάλπης είναι πάγια τακτική και κανόνας! Σε ΟΛΕΣ τις εκλογές. Εθνικές, δημοτικές, κομματικές. Γιατί ΑΥΤΟ διδάσκουν τα κόμματα και οι παρατάξεις επί ΧΡΟΝΙΑ. Βασίλη, έχουμε συνειδητοποιήσει ότι αλλοιώνουμε την λαϊκή εντολή; Καμιά ανοχή πλέον στη φθορά και τη διαφθορά! Πρέπει να το φωνάξουμε ΟΛΟΙ, Βασίλη.

Όσο λες ότι αυτό δεν πρέπει να είναι έτσι, αλλά το ανέχεσαι ή συμμετέχεις είσαι το ίδιο ένοχος. Χτύπα το! Όπου το βλέπεις! Μην βαυκαλίζεσαι ότι θα το παλέψεις από τα μέσα! Μην πεις ότι αν μείνεις εκεί θα πολεμήσεις τη διαφθορά που διαπερνά το ΠΑΣΟΚ από την κορφή ως τα νύχια! Όχι, δεν νοιώθω χαρά και δικάιωση. Απέραντη πίκρα νοιώθω, σύντροφε.

_____

Σύγνεφο με παντελόνια, Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι

Τη σκέψη σας που νείρεται

πάνω στο πλαδαρό μυαλό σας

σάμπως ξιγκόθρεφτος λακές

σ' ένα ντιβάνι λιγδιασμένο,

εγώ θα την τσιγκλάω

επάνω στο ματόβρεχτο κομμάτι της καρδιάς μου.

Φαρμακερός κι αγροίκος πάντα

ως να χορτάσω χλευασμό.

Εγώ δεν έχω ουδέ μιαν άσπρη τρίχα στην ψυχή μου

κι ουδέ σταγόνα γεροντίστικης ευγένειας.

Με την τραχιά κραυγή μου κεραυνώνοντας τον κόσμο,

ωραίος τραβάω, τραβάω

εικοσιδυό χρονώ λεβέντης.

Εσείς οι αβροί!... Επάνω στα βιολιά ξαπλώνετε τον έρωτα.

Επάνω στα ταμπούρλα ο άξεστος τον έρωτα ξαπλώνει.

Όμως εσείς,θα το μπορούσατε ποτέ

καθώς εγώ,

τον εαυτό σας να γυρίσετε τα μέσα του όξω,

έτσι που να γενείτε ολάκεροι ένα στόμα;

Ελάτε να σας δασκαλέψω,

εσάς τη μπατιστένια απ' το σαλόνι,

εσάς την άψογο υπάλληλο της κοινωνίας των αγγέλων

κι εσάς που ξεφυλλίζετε ήρεμα-ήρεμα τα χείλη σας

σα μια μαγείρισσα που ξεφυλλίζει

τις σελίδες του οδηγού μαγειρικής.

Θέλετε

θα 'μαι ακέραιος, όλο κρέας λυσσασμένος-

κι αλλάζοντας απόχρωση σαν ουρανός-

θέλετε-

θα 'μαι η άχραντη ευγένεια-

όχι άντρας πια, μα σύγνεφο με παντελόνια

Ποιος θεός;

2008-05-19T19:09:00.006+03:00

Αφορμή για το παρόν στάθηκαν κυρίως μερικές από τις απαντήσεις που έλαβε ο Στέφανος μετά την εξαιρετικά οργισμένη αντίδρασή του που προκληθηκε από τις εσωκομματικές διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ:
http://thelonapo.blogspot.com/2008/05/blog-post_19.html
και
http://thelonapo.blogspot.com/2008/05/blog-post_1974.html

Ο θεός να σε φυλάει από μαθητευόμενους μάγους.
Από ημιμαθείς που θαρρούν ότι τα ξέρουν όλα.
Από μετριότητες που κόβουν κάθε τι που εξέχει πάνω από το μέσο όρο και περιγελούν ό,τι βρίσκεται κάτω απ' αυτόν.
Ο θεός να σε φυλάει απ' αυτούς που μπερδεύουν την ισότητα με την ταύτιση και τη δημοκρατία με την πλειοψηφία.
Ο θεός να σε φυλάει από όσους προασπίζουν κεκτημένα αντί να φυλάττουν Θερμοπύλες.
Ο θεός να σε φυλάει απ΄ τους ανθρώπους χωρίς έμπνευση.
Από όσους θεωρούν ότι το μεράκι είναι υποκοριστικό της Μαίρης και το όραμα σύμπτωμα ψυχικής νόσου.
Ο θεός να σε φυλάει από οργανωμένες μειοψηφίες και πλειοψηφίες.
Από τη δύναμη που πηγάζει από τη μαζικότητα και όχι από τη γνώση.
Ο θεός να σε φυλάει από όσους προτιμούν να ψηφίζουν αντί να διαλέγονται.

Η Συνομωσία των Μετρίων

Τις προάλλες που βρεθήκαμε κάποιοι γνωστοί
στο σπίτι ενός παλιόφιλου σοφού ποιητή
το μάτι μου έπεσε πάνω σε ένα βιβλίο
που είχε τίτλο ‘η Συνωμοσία των Μετρίων’
το πήρα και το άνοιξα στην πρώτη του σελίδα
διάβασα μερικές γραμμές και αμέσως είδα
να με κοιτάζουν πονηρά και να μου κλείνουν μάτι
αυτοί που χρόνια σέρνουν την ζωή μου στο κρεβάτι
αυτοί που όταν πηγαίναμε ακόμη στο σχολείο
αφήνανε για μένα το τελευταίο θρανίο
παλιοί αφισσοκολλητές και χθεσινοί ζαπάτα
που τώρα είναι οπλισμένοι με κινητό και κάρτα
που μάθανε να παίρνουνε το ξίγκι από την μύγα
να βγάζουνε τα πιο πολλά βάζοντας τα πιο λίγα
που βιάστηκαν να χτίσουν το εξοχικό στην Λούτσα
και σκόπιμα μπερδεύουνε την βούρτσα με την πούτσα
Η Συνωμοσία των Μετρίων
Η Συνωμοσία των Μετρίων
Μόλις το πήραν μυρωδιά πως έγιναν πολλοί
φτιάξανε όπως τους βόλευε τα πρέπει και τα μη
βάλανε τρικλοποδιά στο κάθε παλληκάρι
και κόψαν το ποδόσφαιρο στον Γιώργο Δελικάρη
μάθανε να έχουν το μυαλό στο κάτω τους κεφάλι
και να είναι ευχαριστημένοι με το μια η άλλη
να λένε ναι σε όλα με ένα κούνημα των ώμων
μικροπαρανομώντας με την βούλα και τον νόμο
καταχραστές της λογικής διαλέγουν νέες θέσεις
και οι συγγραφείς τα παίρνουνε παίρνοντας συνεντεύξεις
και οι γκόμενες των σαλονιών την πέσανε στα ούτια
μαγκέψανε βλέπεις οι φελλοί και δώσ’ του μακροβούτια
και δώσ’ του γέλιο και χαρά και ωσαννά και μπράβο
και ζήτω που περάσανε από την πόρτα και τον μπράβο
που έχουνε πολιτικούς σε σόου με μοντέλα
και σταρ εισαγγελέα που την βρίσκει στα μπουρδέλα.
Η Συνωμοσία των Μετρίων
όρισε τα χρόνια μαςτον τόπο μας
την γλώσσα και τα όνειρά μας
Η Συνωμοσία των Μετρίων…όρισε τον ρόλο μας
και ρόλο στους γονείς και στα παιδιά μας.
Πίσω από τα γραφεία τους έστησαν ζωούλες
σεξοπαρενοχλώντας ψαρωμένες μικρούλες
ξύλινες οι λέξεις τους στα αυτιά μου μόλις μπουν
ακούω μια φωνή να τραγουδά‘Γιατί σιωπούν;’
γιατί σιωπούν τα αδέλφια μου λιώνοντας στην ψάθα
ελπίζοντας μόνο στου Λόττο την χρυσή εξάδα
γιατί ξεχνάνε πως δεν είμαστε για τεμενάδες
όχι γραικοί μα Έλληνες, Γιουνάν και όχι ραγιάδες
την ώρα που εσύ χόρευες πάνω σε ένα τραπέζι
πάνω από την χώρα στάχτη και ένα μαύρο πετιμέζι
μας έβαλες στο μάτι μα αντί να κλάψω
την Συνωμοσία των Μετρίων εδώ θα γράψω
εδώ θα γράψω την προσωπική μου ιστορία
εδώ που με έριξε του χρόνου η συγκυρία
εδώ που βάλανε φυλακή και τον Κολοκοτρώνη
και θίασο σκιών μας κάνανε πίσω από το σεντόνι.
Η συνωμοσία των μετρίων όρισε
τα χρόνια μαςτον τόπο μας
την γλώσσα και τα όνειρά μας
Η Συνωμοσία των Μετρίων όρισε
τον ρόλο μας
και ρόλο στους γονείς και στα παιδιά μας.
Πήρα το θάρρος και έκανα μιαν ευχή και για σένα
που δεν νοστάλγησες ποτέ τίποτα και κανένα
ευχήθηκα λοιπόν να νοσταλγήσεις κάτι
από το να είναι της ψυχής σου το λεπτό το κομμάτι
που σου το πήρανε προκαταβολικά στα διόδια
για να γυρνάνε πίσω στην κορφή με τα πόδια
αλλά για να είναι στήριγμα των Μετρίων τις πλάτες
αφήνοντας στην άκρη τις αληθινές τις γάτες
τις τελευταίες φουρνιές του ανθρώπινου γένους
έχω πατήσει δύο σπόρους καλά ποτισμένους
και αν συνεχίσει ο κόσμος των Μετρίων την ρότα
ας είναι τα παιδιά μας που θα χτυπήσουν την πόρτα
με μια επανάσταση που δεν θα την δεις στις ειδήσεις
μα αν τύχει και βρεθείς κοντά της μπορεί να κερδίσεις
αυτό που χρόνια τώρα σου έχουν στερήσει
και με την Συνωμοσία των Μετρίων σου έχουν κρύψει.
Η Συνωμοσία των Μετρίων όρισε
τα χρόνια μαςτον τόπο μας
την γλώσσα και τα όνειρά μας
Η Συνωμοσία των Μετρίων όρισετον ρόλο μας
και ρόλο στους γονείς και στα παιδιά μας.

του Θοδωρή Μανίκα τραγουδισμένο από τους thirty dirty

ΚΟΥΙΖ, συνεχεια

2008-05-14T16:06:00.006+03:00

Προσέξτε την κυρία στη μικρότερη φωτο κατω. Προσπαθει να δίασχίσει τον δρόμο αλλα εις μάτην διότι της έκλεψαν το πεζοδρόμιο!

Τώρα, θα μου πείτε, με τι ασχολείσαι... Ας πάει απέναντι η κυρία! Που μας θέλει και πεζοδρόμια! γιατί; Είχε και στο χωριό της; Και μην ακούσω τίποτα για προσβασιμότητα και αναπήρους γιατί θα αμολήσω τον Κέλλα μου. Εντάξει;

Βέβαια, το ΚΟΥΙΖ παραμένει ενεργό.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΦΡΑΖΕΙ ΤΟ ΜΙΣΟ ΔΡΟΜΟ ΜΕ ΤΟ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ ΓΙΑ ΝΑ ΧΤΙΣΕΙ;

KOYIZ

2008-05-14T12:46:00.003+03:00

Ποιός μπορεί να κλείσει μέρος του δρόμου (μιλάμε για κανονική περίφραξη με μεταλλικά πετάσματα ύψους 2 μέτρων) για να ρίξει οικοδομή χωρίς να αφήσει μέρος να περνάνε οι πεζοί ??

Ζω σε εικονική πραγματικότητα

2008-05-13T16:18:00.007+03:00

Παραθέτω τα παρακάτω χωρίς σχόλια... Έχω μείνει άφωνος.... Αύριο πάω τράπεζα διότι ο κ. Αράπογλου παρήγγειλε "ΜΕΓΆΛΗ ΕΡΕΥΝΑ" η οποία απέδειξε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι έχω περιθώρια να πάρω κι άλλο δάνειο.
Στην επόμενη διαφημιστική καμπάνια της ΕΤΕ, προτείνω να μπεί "Και δώρο το σαπούνι για το κρέμασμα"
Νομίζω ότι έτσι θα αναδειχθεί πλήρως ο κοινωνικός χαρακτήρ της τραπέζης....

...........................................................................

Ομιλία Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος κ. Τάκη Αράπογλου στην Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση των Μετόχων
Αθήνα , 25 Μαίου 2007

" Στον αγώνα δρόμου, λοιπόν, που κάναμε την τελευταία τριετία συνοπτικά πετύχαμε:
1. Μέση ετήσια αύξηση εσόδων άνω του 20%
2. Τα ετήσια έξοδα αυξήθηκαν με πολύ μικρότερους ρυθμούς
3. Με αποτέλεσμα τα κέρδη προ φόρων το 2006 να ανέλθουν σε €1.3 δις παρουσιάζοντας μέση ετήσια αύξηση άνω του 50%.
4. Αντίστοιχα τα οργανικά κέρδη του Ομίλου αυξήθηκαν από μόλις €530εκατ το 2004 σε άνω του € 1.1δισεκατ το 2006.
5. Η απόδοση στα ίδια κεφάλαια (μετά από φόρους) παρουσίασε εντυπωσιακή αύξηση πάνω από 1600μ.β. και το 2006 διαμορφώθηκε σε 28.7%.
6. Ο λόγος Κόστους προς Έσοδα παρουσίασε εντυπωσιακή βελτίωση κατά 1500μ.β. με αποτέλεσμα το 2006 να διαμορφωθεί κάτω του 51%.
7. Μέσω τόσο οργανικής ανάπτυξης, αλλά και εξαγορών το δίκτυο καταστημάτων μας στην ΝΑ Ευρώπη τετραπλασιάστηκε.
8. Το σύνολο χορηγήσεων εμφάνισε μέση ετήσια αύξηση 31% με αποτέλεσμα το 2006 να διαμορφωθεί άνω των €44 δις.
9. Ο αριθμός των χρηματοδοτούμενων μικρών επιχειρήσεων και επαγγελματιών διαμορφώθηκε το 2006 σε 46.5 χιλιάδες έναντι μόλις 28.5 χιλιάδων το 2003.
10. Τέλος τα καθαρά κέρδη ανά μετοχή τριπλασιάστηκαν και ανήλθαν σε €2.16"

__________________________________________

Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ανακοινώνει ότι το Διοικητικό Συμβούλιο της Τράπεζας ενέκρινε σήμερα 18/3/2008 τις ετήσιες οικονομικές καταστάσεις της Τράπεζας και του Ομίλου.Το προτεινόμενο από το Διοικητικό Συμβούλιο μέρισμα ανέρχεται σε 1,40 ευρώ ανά μετοχή έναντι 1,00 ευρώ το 2006, αυξημένο κατά 40%

___________________________________________

Σε συμφωνία για διετή εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας (2008-2009) κατέληξαν την Τετάρτη η ΓΣΕΕ με τους εργοδοτικούς φορείς. Τα ποσοστά των αυξήσεων στους μισθούς ανά οκτάμηνο (1/1/2008, 1/9/2008 και 1/5/2009) είναι 3,45%, 3% και 5,5%, με τον κατώτατο μισθό να διαμορφώνεται πλέον στα 740 από 658 ευρώ. Το κατώτατο ημερομίσθιο θα ανέλθει στα 33,04 από 29,29 ευρώ. Σωρευτικά, η αύξηση είναι 12,4%.

____________________________________________

Αύξηση 4,4% σημείωσε ο Γενικός Δείκτης Τιμών Καταναλωτή (ΓΔΤΚ) το μήνα Απρίλιο 2008 προς τον αντίστοιχο δείκτη του Απριλίου 2007, σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος ΕΣΥΕ .

Ο ΓΔΤΚ το μήνα Απρίλιο 2008 σε σύγκριση με τον προηγούμενο μήνα (Μάρτιο 2008), παρουσίασε αύξηση 0,6%.

Η αύξηση του ΓΔΤΚ κατά 4,4% το μήνα Απρίλιο 2008 σε σύγκριση με τον αντίστοιχο δείκτη του Απριλίου 2007 προήλθε από τις ακόλουθες μεταβολές των δεικτών:

-Κατά 6,6% της ομάδας "διατροφή και μη αλκοολούχα ποτά".

-Κατά 1,6% της ομάδας "αλκοολούχα ποτά και καπνός".

-Κατά 3,2% της ομάδας "ένδυση και υπόδηση".

-Κατά 10,3% της ομάδας "στέγαση".

-Κατά 2,7% της ομάδας "διαρκή αγαθά, είδη νοικοκυριού και υπηρεσίες"

-Κατά 3,6% της ομάδας "μεταφορές".

-Κατά 2,4% της ομάδας "αναψυχή - πολιτιστικές δραστηριότητες".

-Κατά 4,6% της ομάδας "εκπαίδευση".

-Κατά 4,3% της ομάδας "ξενοδοχεία, καφές, εστιατόρια".

Τέλος, κατά 3,3% αυξήθηκαν οι τιμές της ομάδας "άλλα αγαθά και υπηρεσίες".

Ενας μόνο δείκτης εκείνος των "επικοινωνιών" σημείωσε μείωση (κατά 3,2%).

Σημειώνεται ότι και ο Εναρμονισμένος Δείκτης Τιμών Καταναλωτή (Εν.ΔΤΚ) το μήνα Απρίλιο 2008 σε σύγκριση με τον αντίστοιχο δείκτη του Απριλίου 2007, παρουσίασε αύξηση 4,4%.

____________________________________________

Τα ελληνικά νοικοκυριά δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα υπερχρέωσης, σύμφωνα με μελέτη που έχει ολοκληρωθεί και θα δημοσιοποιηθεί τις ερχόμενες εβδομάδες από την Ελληνική Ένωση Τραπεζών (ΕΕΤ), όπως ανέφερε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας και πρόεδρος της ΕΕΤ, Τάκης Αράπογλου σε δημοσιογράφους, στο περιθώριο των εγκαινίων της Πατριαρχικής Βιβλιοθήκης Αλεξανδρείας.
Ειδικότερα, στην μεγάλη έρευνα της ΕΕΤ, που αναφέρεται γενικότερα στην συμβολή των τραπεζών στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας,(!!!!!!!!!!!) συγκεκριμένα στοιχεία θα δείχνουν ότι τα ελληνική νοικοκυριά δεν αντιμετωπίζουν σοβαρά και γενικευμένα προβλήματα υπερχρέωσης και αδυναμίας αποπληρωμής των δανειακών τους υποχρεώσεων σε βαθμό που να δημιουργεί ανησυχία για την πορεία της οικονομίας, του τραπεζικού συστήματος αλλά και της πλειονότητας των δανειοληπτών.

Σε σύγκριση μάλιστα με τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης, στην Ελλάδα υπάρχουν ακόμη περιθώρια περαιτέρω ανάπτυξης της χρηματοδότησης των τραπεζών προς του ιδιώτες καθώς το ποσοστό δανεισμού ως προς το ΑΕΠ, υπολείπεται σε σχέση με το μέσο όρο των χωρών αυτών.

Ποιός είναι ο Παντελής;

2008-05-10T19:16:00.004+03:00

Διαβάζω εκείνα τα βαρύγδουπα βιογραφικά στα δημόσια προφίλ των μπλόγκς ή των facebook και myspace και τρελαίνομαι.

Δυό λόγια για μένα λοιπόν, έστω και καθυστερημένα.

Μέχρι τον πρώτο μου έρωτα, άκουγα ό,τι άκουγαν τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας και διάβαζα τα σχολικά μου, τις γελειογραφίες και τα κόμικ στριπ στις εφημερίδες και στα περιοδικά και έβλεπα ελληνικές ταινίες όταν με πηγαίνανε σινεμά.

Ερωτεύτηκα όμως νωρίς. Στα 10 με 11 η Άρτεμις βάλθηκε να κυνηγά έναν τοξότη μετά μανίας.
Από τότε ελευθερώθηκα. Πρώτα μουσικά κι ύστερα ως αναγνώστης. Την ελευθερία μου στην έβδομη τέχνη την κυνήγησα αργότερα.
Τότε ανακάλυψα τον Πασχάλη και τους Ολύμπιανς, τον Στάυρο Ζώρα, Τον Δάκη, Τον Τέρυ Χρυσό και άλλους τροβαδούρους του έρωτα. Εξ' αιτίας ενός περίεργου δάσκαλου που δημιούργησε δανειστική βιβλιοθήκη στο σχολείο, έπεσα με τα μούτρα στο διάβασμα. Με αρχή τον Ζαχαρία Παπαντωνίου, μέσα σε δυο χρονιές διάβαζα Ντίκενς, Τουέην, Βέρν, Ουέλς, Γκόγκολ και άλλους, σαν μανιακός.
Το “ειδύλιο” με την Αρτεμισία τέλειωσε αφήνοντας σαν αναμνήσεις μερικά σπρωξίματα όλο τρυφερότητα στην αυλή του σχολείου αλλά το σαράκι της ανάγνωσης είχε μπει για τα καλά στο είναι μου. Έκτοτε διαβάζω τα πάντα. Από ετικέτες απορρυπαντικών ως Μαθηματική Ανάλυση και από Ζεράρ ντε Βιλιέ ως Την καταγωγή της οικογένειας. Πολλές φορές λέω ότι έχω μετατρέψει το μυαλό μου σ' έναν κουβά άχρηστων γνώσεων αλλά, το εξομολογούμαι, πολλές φορές έχει παραστεί η ανάγκη να χρησιμοποιήσω και τις πιό απίθανες από αυτές.
Στις φτωχές οικογένειες η απομόνωση για μελέτη είναι πολυτέλεια. Έτσι έμαθα να διαβάζω με φασαρία. Την απομόνωση που αναζητούσα την έβρισκα αγκαλιάζοντας το ραδιόφωνο στον αγαπημένο μου σταθμό ή στο αγαπημένο μου τραγούδι. Από τότε δεν μπορώ να κάνω τίποτα χωρίς μουσική. Για να το θέσω αλλιώς. Κάνω ΤΑ ΠΑΝΤΑ καλίτερα με μουσική.
Τι μουσική; Ό,τι μ' αρέσει στη δεδομένη χρονική στιγμή. Έχω “αρρωστήσει” με Ζώρα, με Καζαντζίδη, με Ravel, με Ιωαννίδη, με Χατζιδάκι, με Παγιουμτζή, με κλαρίνα, με Springsteen, με Gabriel, με Skynyrd, με Butterfield, Bloomfield, Daltrey, Mozart, Sinatra, Armstrong, Τερμίτες, Παπακωνσταντίνου, Μικρούτσικο (τον Θάνο). Και ο άντρας “αρρωσταίνει” συχνά. Είναι κρίμα να απαριθμήσω ονόματα. Πιό καλά θα ήταν να απαριθμήσω τίτλους τραγουδιών αλλά θα χρειαστούν πολλά kilobytes για να χωρέσουν...

Υπάρχει κάτι που δένει σαν αόρατο νήμα τα χρόνια εκείνα της πρώτης μου νιότης με το σήμερα. Τα χρόνια που χρωμάτιζα τους χάρτες στα βιβλία ιστορίας και “χάραζα” τα σύνορα της νέας αυτοκρατορίας του Μ. Παντελή. Μεγαλύτερη απο αυτή του Μέγαλέξανδρου. Τα χρόνια που ήμουν ο Θεός και τόγραφα στα περιθώρια των βιβλίων, στα τετράδια και στη σάκα μου. Υπάρχει κάτι που ενώνει το τότε με το τώρα. Το τώρα που ο Θεός βγαίνει σεργιάνι απ' το μυαλό μου συχνά πυκνά. Το τώρα που οι εκστρατείες μου είναι λίγοτερο αιματηρές αλλά το ίδιο παθιασμένες. Υπάρχει κάτι. Το νοιώθω. Είναι η ίδια φλόγα που με κάνει να διαβάζω σαν σφουγγάρι και να παλεύω με πάθος. Με φλόγα που δεν σιγοκαίει αλλά που ζει με μικρές συνεχείς εκρήξεις λάμψης.

Άφησα απ' έξω το σινεμά. Άφησα και τελείως έξω το θέατρο. Το θέατρο ΔΕΝ Μ' ΑΡΕΣΕΙ. Έχω παρακολουθήσει τεράστιες παραστάσεις με φοβερούς ηθοποιούς στην Επίδαυρο όταν ήμουν πολύ άγουρος. Ναι. Ήμουν τυχερός. Στα 14 είχα δει τα πάντα. Από τότε, όσες προσπάθειες κι αν έκανα, δεν μπόρεσα να αγαπήσω άλλο θέατρο.
Σίνεμα; Από τα ελληνικά της παιδικής ηλικίας στις παράνομες τσόντες της πρώϊμης εφηβείας κι έπειτα σε ταινίες που άρχισαν να σημαδεύουν. Ερμηνείες ηθοποιών, καταπληκτικά σενάρια, υπέροχες φωτογραφίες και μουσικές. Δεν θα μπω στη διαδικασία της απαρίθμησης... Όχι..

Αυτός είμαι

Κι αυτό δεν βγαίνει στα CV Ίσως μόνο να ανιχνεύεται στα γραπτά

Σχόλια στην επικαιρότητα

2008-05-09T12:41:00.004+03:00

Καποδίστριας 2.

2ος “Καποδίστριας” και όχι Καποδίστριας ο 2ος . Διότι ο Ιωάννης έτυχε κυβερνήτης της πρώτης εκείνης Ελλάδας. Οι άλλοι που έρχονται πλέον σε συνέχειες τυγχάνουν οι γεννήτορες χιλιάδων βλαχοδημάρχων και δεκάδων άεργων νομαρχαίων.
Προτείνω σε όσους εναντιώνονται στην νέα συνένωση Δήμων με σκοπό την δημιουργία μεγαλύτερων, να ανατρέξουν στην επιχειρηματολογία του νυν υπουργού (Προκόπη) την εποχή που ως νομικός στήριζε τα “δίκαια αιτήματα” χωριών που δεν ήθελαν να μπουν στον Καποδίστρια 1.
Δηλαδή, τι θα πει ο Προκόπης στις κοινότητες που ο ίδιος “ανεξαρτητοποίησε” πριν από 2 χρόνια; ¨Ως εδώ ήταν. Ξανά πίσω εκεί που δεν θέλατε”; Γι' αυτό σας λέω: ποτέ δεν θα δούμε προκοπή σ' αυτόν τον τόπο όσο μας κυβερνούν Προκόπηδες.

Τούρμπο

Μα, τέτοια διάθεση, τέτοια άνεση στην κίνηση, τόσες αντοχές! Κάτι πόνοι στις αρθρώσεις, κάτι πιασίματα στη μέση, όλα χάθηκαν! Δια μαγείας!
Είχα τις απορίες μου είναι αλήθεια σε τι οφείλω αυτή την οφθαλμοφανή διαφορά αφού με τη γυμναστική έχουμε τσακωθεί και με την υγιεινή διαβίωση έχουμε πάρει διαζύγιο. Ώσπου άκουσα ειδήσεις και ΟΛΑ ξεκαθάρισαν. Μια λέξη θα σας πω: ΤΗΓΑΝΟΛΑΔΟ. Εμπλουτισμένο με ορυκτέλαια αυτοκινήτων. Κάθε μεσημέρι στα τσιπουράδικα το “λάδωνα” το εντεράκι μου. Με λάδι για μερτσέντες.

Κρατική αποκρατικοποίηση

Έληξε και του ΟΤΕ. Όπως είχε γράψει ο φοβερός Στάθης στην Ελευθεροτυπία : Δηλαδή αποκρατικοποίηση του ΟΤΕ είναι η κρατικοποίησή του από κρατική εταιρεία άλλου κράτους;

Κρεμασμένος ανάμεσα

2008-05-08T19:34:00.003+03:00

Εκεί όπου η γη αγγίζει τον ουρανό και γίνονται ένα με τα όρια δυσδιάκριτα.

Εκεί όπου δεν γνωρίζεις πού το τέλος και πού η αρχή

Εκεί όπου το βήμα μετέωρο ταλαντεύεται πάνω από το σήμερα πριν "πατήσει" στο οριστικό αύριο.

Όχι ότι δεν γνωρίζει ότι η επιλογή είναι αυτή η μία και μόνη: το αύριο

Απλά, εκ των πραγμάτων, θα ταλαντευτεί για λίγο πριν νοιώσει αυτό που ΞΕΡΕΙ ότι έρχεται

Γαλήνη....

Έκρηξη σιωπής και ηρεμίας....

Σιωπηλή επανάσταση βεβαιότητας....

Όλα εδω...

"Πού ταιριάζει μια φθινοπωρινή εικόνα καταμεσίς της άνοιξης;"

"Ααααα, δεν γνωρίζεις τίποτα για την ανθρώπινη ψυχή, φίλε μου"

Η επικαιρότητα σε κυκλώνες

2008-05-07T11:44:00.008+03:00

Κυκλώνας Nargis στην Μιανμαρ

Όπου φτωχός κι η μοίρα του, λένε. Είναι πέρα από κάθε φαντασία αυτό που συμβαίνει στην Βιρμανία (Μιανμάρ). Επίσημα οι νεκροί ξεπερνούν τις 22.000 ενω οι αγνοούμενοι τις 45.000. Θυσία στη μανία της φύσης και στην ανυπαρξία της κυβέρνησης.

Η οποία κυβέρνηση (τι κυβέρνηση δηλαδή, περί χούντας πρόκειται) ασχολείται με την διενέργεια δημοψηφίσματος ΤΩΡΑ ώστε να εδραιώσει την θέση της για τα καλά.

Εν τω μεταξύ, οι πολίτες από μόνοι τους επιχειρούν να υποκαταστήσουν το κράτος και τις ανύπαρκτες δομές του την στιγμή που η δικατατορία βάζει εμπόδια στην διεθνή βοήθεια αλλά και στην ενημέρωση.

Κυκλώνας Αλέκα στο ΚΚΕ

Τις "παραιτήσεις" τριων βουλευτών του κόμματος διέταξε η Αλέκα και τις πήρε. Όταν ανακοινώθηκε η σύνθεση του ψηφοδέλτιου του ΚΚΕ στη Λάρισα, όλοι είπαμε ότι ήταν διακαής πόθος του Περισσού να τον στείλει σπίτι του τον Τάκη τον Τσιόγκα (βουλευτή και πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Λάρισας) καθώς ξαναέφερε στην Λάρισα ως υποψήφιο τον παλαίμαχο Σκυλάκο.

Όμως κάποιος είχε ξεχάσει ανοιχτό παράθυρο στο τοπικό ΚΚΕ και ο φρέσκος αέρας διέλυσε την κομματική γραμμή. Ο Τάκης ξαναβγήκε βουλευτής ενώ ο Σκυλάκος ακολούθησε μακράν πίσω του.

Η Αλέκα ήρθε να αποκαταστήσει την τάξη. Μετέφερε στη Λάρισα σκόνη κλεισούρας άριστης ποιότητας απ' ευθείας από τον Περισσό, λάσπη από το κρεμλίνο της παλιάς κραταιάς Σοβιετίας, πασπάλισε την οργάνωση, έκλεισε τα παράθυρα, σφράγισε τις χαραμάδες κι έβαλε τον Σκυλάκο βουλευτή. Έτσι, διόρθωσε τα σφάλματα των ψηφοφορων του.

Πάλι καλά... Αν είχε τη δυνατότητα θα τους έστελνε όλους κάπου βόρεια του Βλαδιβοστόκ για εντατικά μαθήματα ορθής ψήφου.

Τεχνολογικη Μοναδικότητα: Ένα άγνωστο συναρπαστικό μέλλον

2008-05-06T18:45:00.005+03:00

Σε μια εποχή που κατακλύζεται από εσχατολογικές υποθέσεις περί καταστροφής της γης και άλλα τραγικά και τρομαχτικά, μια καινούργια για μένα – με την έννοια ότι δεν είχα ποτέ μέχρι σήμερα δώσει την πρέπουσα σημασία – παλιά ως διατύπωση υπόθεση με συνεπήρε στο δαιδαλώδη λαβύρινθο των προφητικών της προεκτάσεων. Πρόκειται για την υπόθεση της τεχνολογικής μοναδικότητας. Σύμφωνα με αυτήν, πολύ σύντομα θα κατασκευαστεί η πρώτη υπεράνθρωπη μηχανή. Τι όμως μπορούμε να θεωρήσουμε ως “υπεράνθρωπη” μηχανή. Σίγουρα όχι πιο δυνατή, τέτοιες υπάρχουν ήδη, ούτε πιο γρήγορη. Πιο έξυπνη ίσως ναι. Για την ακρίβεια, και σύμφωνα με τον πρώτο ο οποίος διατύπωσε την υπόθεση αυτή, η δημιουργία μέσω της τεχνολογίας οντοτήτων με νοημοσύνη μεγαλύτερη από τον άνθρωπο.
Ο άνθρωπος ο οποίος διατύπωσε, το 1993, την υπόθεση αυτή είναι ο Vernor Vinge μαθηματικός και συγγραφέας στο πανεπιστήμιο του San Diego.
Είναι αλήθεια τόσο μακριά η εποχή που θα κατασκευαστεί μηχανή πιο έξυπνη από τον άνθρωπο; Δείτε την ταχύτητα με την οποία εξελίσσεται ο τομέας της πληροφορικής και αναλογιστείτε ότι για την ταχύτατη αυτή εξέλιξη υπεύθυνοι μεταξύ των άλλων είναι και οι ίδιοι οι υπολογιστές. Γίνομαι σαφής: Κατασκευάζουμε για παράδειγμα έναν γρήγορο επεξεργαστή ο οποίος μπορεί να πραγματοποιήσει εκείνον τον όγκο πράξεων ώστε να μπορέσουμε να σχεδιάσουμε σύντομα έναν μεγαλύτερο και ταχύτερο τον οποίο με τη σειρά του θα χρησιμοποιήσουμε για να σχεδιάσουμε τον επόμενο ταχύτερο και με περισσότερες δυνατότητες και ούτω καθ΄ εξής. Ήδη έχουμε κατασκευάσει μηχανές οι οποίες ανιχνεύουν μόνες τους σφάλματα η βλάβες στον εαυτό τους. Ήδη κατασκευάσαμε μηχανές οι οποίες μπορούν ακόμα και να επισκευάσουν βλάβες στον ίδιο τους τον “εαυτό”.

Πόσο απέχουμε από την στιγμή που μια γενιά (η πρώτη) επεξεργαστών θα σχεδιάσει και θα κατασκευάσει από μόνη της τον διαδόχό της; Πόσο αλήθεια απέχουμε από τη στιγμή που θα αδυνατούμε να κατανοήσουμε αυτό που θα δημιουργήσει το δημιούργημά μας; Πόσο αλήθεια απέχουμε από την χρονική στιγμή που οι μηχανές θα είναι όλο και πιο έξυπνες άρα και πιο ανεξάρτητες και σίγουρα πιο ισχυρές σε όλα από εμάς;

Μπορεί μια τέτοια εξέλιξη να σημάνει το τέλος του ανθρώπου; Είναι δυνατή; Μπορεί να αποφευχθεί; Πρέπει να αποφευχθεί;
Δεν ξέρω... ειλικρινά... δεν έχω ιδέα

Αφορμή για το παραπάνω ήταν ένα άρθρο στο τελευταίο Focus που έπεσε στα χέρια μου όσο περίμενα έξω από ένα στούντιο. Ρίξτε μια ματιά βάζοντας στο Google Technological Singularity

Η εκδίκηση της ιτιάς

2008-05-05T18:10:00.003+03:00

- Έλα μωρέ. Ιτιές κόπηκαν, πως κάνετε έτσι. Εξ' άλλου κανένα μεγάλο δέντρο δεν θα κοπεί.
- Δηλαδή, για πείτε μας, πότε ένα δέντρο θεωρείτε μεγάλο;
- Να, μεγάλο. Με διάμετρο κορμού πάνω από εικοσιδύο πόντους.
- Και ποιος καθορίζει ποιο δέντρο πληρεί τις προϋποθέσεις και ποιο όχι;
- Η υπηρεσία....

Λοιπόν, “η υπηρεσία” έχασε την πρώτη μάχη. Εκδόθηκε η πρώτη απόφαση η οποία στην ουσία αναστέλλει κάθε κοπή δέντρου στην κοίτη του Πηνειού έως την 23 Μάιου οπότε και θα εκδικαστεί η υπόθεση.

Σιγά σιγά, όσο οι μέρες θα περνούν και οι αποφάσεις θα πληθαίνουν, “η υπηρεσία” θα αποκτά ΚΑΙ όνομα ΚΑΙ τίτλο ΚΑΙ ευθύνες.

Εμείς, σαν πολίτες, αναλάβαμε τις δικές μας και ΕΠΩΝΥΜΑ βγήκαμε μπροστά. Οι πολιτικοί, οι υπηρεσιακοί, οι διορισμένοι και οι εκλεγμένοι, καιρός να σταματήσουν να παίζουν κρυφτό πίσω από τις ιτιές, τις φωλιές των αηδονιών και τις μεγαλόστομες εξαγγελίες περί “έργων” και ας βγουν να υπερασπιστούν τα εγκλήματά τους.

Υ.Γ. 1. Λάβαμε ευχαριστήριο και συγχαρητήριο τηλεγράφημα από τον κ. Αηδόνι ο οποίος μας εδήλωσε ότι δεν μπορεί να είναι μαζί μας στην ευτυχή αυτή συγκυρία καθώς τη φωλιά του την γκρέμισε κάποιος το όνομα του οποίου του διαφεύγει. Θα το θυμηθεί στην πορεία του χρόνου και θα μας το γνωστοποιήσει.

Υ.Γ. 2. “Φοβάμαι περισσότερο όσους δηλώνουν Φίλοι του Μπάκακα” είπε ο σοφός βάτραχος και πήδηξε κοάζοντας στο βαθύ πράσινο στρώμα της γλίτσας που σκεπάζει την επιφάνεια του ποταμού εκεί, στο γήπεδο των Αμπελοκήπων.

Από την συντονιστική επιτροπή σωτηρίας του Πηνειού

Πήγα σήμερα να βγάλω ταυτότητα

2008-05-02T16:17:00.010+03:00

"Αθήνα, 25/10/2005
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Στο πλαίσιο εκσυγχρονισμού του νομοθετικού πλαισίου που αφορά την έκδοση και επίδοση των δελτίων ταυτότητας των Ελλήνων πολιτών, εκδόθηκε με πρωτοβουλία του Υπουργού Δημόσιας Τάξης, κ. Γιώργου Βουλγαράκη Κοινή Υπουργική Απόφαση, με την οποία απλουστεύεται η διαδικασία έκδοσης των δελτίων ταυτότητας των Ελλήνων πολιτών, με σκοπό την ταχύτερη και ασφαλέστερη εξυπηρέτησή τους από τις Αστυνομικές Υπηρεσίες.
Με τη νέα Κοινή Υπουργική Απόφαση προβλέπεται, όπως είναι γνωστό, ότι τα Δελτία Αστυνομικής ταυτότητας θα εκδίδονται αυθημερόν από 1-11-2005. Ειδικότερα:
Η έκδοση του δελτίου ταυτότητας από τις Αστυνομικές Υπηρεσίες θα γίνεται αυθημερόν, εφόσον ο ενδιαφερόμενος προσκομίσει ο ίδιος το απαραίτητο πιστοποιητικό του δήμου ή της κοινότητας."

Έχοντας τα παραπάνω υπόψη, πήγα σήμερα το πρωϊ στο Γραφείο Ταυτοτήτων του Α.Τ. Λάρισας με την κόρη μου να βγάλει ταυτότητα. Η ώρα ήταν εννέα το πρωϊ, το γραφείο ήταν άδειο, τρεις νεαρές γυναίκες ήταν πίσω από τα γκισέ, μπήκα, καλημέρισα και χαμογελαστά είπα:

- Να βγάλουμε της μικρής ταυτότητα...

- Έχετε ραντεβού; Η αλήθεια είναι πως χαμογελούσε όταν μου το είπε.

- Πως; Πρέπει να έδειχνα ως ο απόλυτος ηλίθιος γιατί με κοιτούσαν ΟΛΕΣ με ένα ύφος σαν αυτό που έχεις αν σου χώσουν στο στόμα ενα μπουκάλι μουρουνέλαιο.

-Ραντεβού λέω, έχετε; Σας έχει τύχει να μιλάτε σε κουφό και να φωνάζετε ενω ταυτόχρονα λέτε τις λέξεις αργά και καθαρά; Έτσι μου μιλούσε η κοπέλα διότι προφανως με θεωρούσε ηλίθιο. Βεβαιώθηκα.

-Τι ραντεβου; ταυτότητα θέλω για τη μικρή... άρχισα να ψελλίζω.

- Μα κύριε σε γραφείο ταυτοτήτων μπήκατε, ταυτότητα θέλετε. Αν θέλατε μπρόκολλα θα πηγαίνατε δίπλα στο μανάβικο. (Ναι, μπορεί να υπάρξει χιούμορ ακόμα και σε κτήριο της αστυνομίας.) Ταυτότητα λοιπόν μόνο με ραντεβού.

-Μα στο ιντερνετ λέει... .

-Που λέει;;;; Αυτή η απορία συνοδεύτηκε με τέτοιο γέλιο και από τις τρεις που αμήχανα παρασύρθηκα κι εγώ. Γελούσα με τον εαυτό μου... Ακούστε κύριε, ταυτότητα βγάζετε ύστερα από ραντεβού.

-Ωραία. Πότε να έρθουμε;

-Το επόμενο Σάββατο.

-Μα, το επόμενο Σάββατο η κόρη μου δίνει εξετάσεις και τότε χρειάζεται την ταυτότητα.

-Και γιατί ήρθατε τώρα, κύριε;;; Ήταν τέτοιο το ύφος, το βλέμμα και ο τόνος της φωνής που αν είχα και μια λάμπα απέναντι θα περίμενα να πέσει και το ανάλογο χαστούκι της ανάκρισης.

-Γιατί τώρα ευκαίρεσα κοπελιά. Της έκοψα τον αέρα. Πες μου πότε να έρθουμε ενωρίτερα.

-Ελάτε την Τετάρτη το απόγευμα από τις 2 ως τις 5 κι ελπίζω να προλάβετε να εξυπηρετηθείτε...

Τελικά, σ' αυτή τη χωρα, όσα ανακοινώνονται η αποφασίζονται με τόση επισημότητα δεν ισχύουν ούτε λίγα χρόνια μετά;

Αμπελάκια

2008-05-01T20:53:00.006+03:00

Όχι. Τίποτα δεν μπόρεσε να μου χαλάσει το κέφι.

Με τις πορείες, τις συγκεντρώσεις, τις απεργίες να έχουν τελειώσει και το αυτοκίνητο να καταπίνει μεσημεριάτικα χιλιόμετρα στην εθνική, τίποτα δεν μπορούσε να μου χαλάσει τη μέρα.

Ούτε εκείνο το τσούρμο των ανεκδιήγητων οδηγών κάθε ηλικίας που απορείς αν είναι απλά ανεγκέφαλοι ή κλασσικά κουτοπόνηροι και καταλαμβάνουν την λωρίδα έκτακτης ανάγκης του αυτοκινητόδρομου, ανεβάζοντας τους στοίχους σε τρεις και κάνοντας το μποτιλιάρισμα μαρτύριο διότι παρακάτω οι τρεις στοίχοι γίνονται ένας.

Ούτε ο αμαθής τροχονόμος ο οποίος με κοίταζε σαν να εξωγήινο όταν του ζητούσα να εμποδίσει την είσοδο των ηλιθίων στην λωρίδα έκτακτης ανάγκης και είχε το σπινθηροβόλο βλέμμα της αγελάδας όταν του εξηγούσα ότι αν γίνει κάποιο ατύχημα, το ασθενοφόρο δεν θα φτάσει ποτέ...

Ούτε ο μεσήλιξ που πατούσε φρένο (!!!) σε στροφές της ανηφόρας από τα Τέμπη στα Αμπελάκια και μ' έκανε να ανεβαίνω με ταχύτητες από 20 έως 30 χιλιόμετρα την ώρα.

Ούτε οι ορδές των βαρβάρων που κατέλαβαν όλα τα πλακόστρωτα των Αμπελακίων δημιουργώντας κομφούζιο στα στενά δρομάκια παρά την τεράστια πινακίδα στην είσοδο του χωριού που προειδοποιούσε ότι δεν υπάρχει χώρος για παρκάρισμα στην πλατεία.

Όχι. Τίποτα δεν μπόρεσε να μου χαλάσει το κέφι... Όχι τόσο ώστε να μην περάσω καλά τις 2 ώρες της απόδρασής μου.

Έφτανε ο ήλιος, η φύση, το τοπίο κι η παρέα μου για να ηττηθεί η ανοησία...

Πρωτομαγιά

2008-05-01T08:12:00.006+03:00

Πρωτομαγιά. Μέρα με βαριά κληρονομιά

Έχω συναντήσει σε απίθανα μέρη ανθρώπους που έμοιαζαν να μην ταιριάζουν ούτε στο χώρο ούτε στο χρόνο. Ανθρώπους κάτω από την εμφάνιση των οποίων μπορεί κανεις να διακρίνει το λούστρο μιας άλλης κουλτούρας.

Το είδος της κουλτούρας που μπορεις να διακρίνεις στις ενδυματολογικές επιλογές, στον τρόπο που κανείς πίνει τον καφέ του, στον τρόπο που στέκεται ή κινείται στο χώρο, στον τρόπο που εκφέρει τον λόγο ακόμα και στις λέξεις που επιλέγει να χρησιμοποιεί.

Άνθρωποι - αγάλματα.
Άνθρωποι - μνήμες.
Άνθρωποι των οποίων η παρουσία σημαίνει κάτι μόνο σε όσους γνωρίζουν ή σε όσους παρατηρούν.
Άνθρωποι των οποίων το σημαινόμενο δεν είναι πιά ξεκάθαρο διότι το σημαίνον έχει μεταβληθεί εκούσια ή αλλοιωθεί ακούσια.
Άνθρωποι που μάλλον ξέφυγαν από το παρελθόν, λαθροβιούν στο παρόν και δεν κοιτάζουν ποτέ το μέλλον.
Άνθρωποι που δεν "ανήκουν".

Έτσι είναι και η πρωτομαγιά....

Ούτε της άνοιξης γιορτή, ούτε των αγώνων της εργατικής τάξης μνήμη.
Ούτε αργία ούτε απεργία